23.11.16

İran şahının "qazlanması" (ibrət)

1963. İran şahı Məhəmmədrza arvadı Fərəhlə ABŞ-a səfərə gedir.
Şah özün şirin satmaq üçün ABŞ prezidentinin arvadı Jaklin Kennediyə bir zamanlar Şir ürəkli Riçardın xanımına məxsus antikvar komplekt (briliyant qaşlı üzük, sırğa, boyunbağı və s) bağışlayır.
Şahın qaynanasının şahidliyinə görə bu hədiyyənin alınması üçün Məhəmmədrza üzminlərlə dollar xərcləyibmiş.
ABŞ prezidenti isə bu bahalı hədiyyənin qarşılığında şaha bir köhnə qalstuk verir. Deyir ki, bunu vaxtı ilə Corc Vaşinqton taxıb.
Prezidentin arvadı isə Məhəmmədrzanın övrətinə akvarellə çəkilən bir tablo bağışlayır, onu belə mazata mindirir ki, bu şəkili o kollecdə oxuyanda çəkib.
Qaynana yazır ki, qalstukun qiyməti heç bir dollar yox imiş. Buna görə onlar iqamətgahlarına qayıdanda Şahın arvadı Fərəh Diba elə Məhəmmədrzanın yanında qəzəblə kükrəyib deyir: "Bu ... qonağa cındır qalstuk bağışlayıb, hələ iddia da edirlər ki, bu Vaşinqtonun, yaxud Linkolnindir" :)

20.11.16

"Həsənağa qohumlarının" ölkəsində Həsən bəy olmaq

Hesen Kerimov bəyin bu fotosunu özüm çəkmişdim.
Məncə, bu foto özü hər şeyi deyir. Çox ağır oldu bu itki, çox.
Amma bu ötən anlarda soyuq başla özümə sual verməyə də macal tapdım: Həsən bəy guya nə vaxt, necə vəfat etsəydi bizi yandırmazdı ki? 
Bizə təsəlli verən onun necə yaşamasıdır, eləcə də necə vəfat etməsi!
Həsən bəy Azərbaycanın bir nömrəli rayonun başçısı olub-Səbailin. Çox çətin dövrdə işləməsində baxmayaraq, onun rəhbərliyindən kiminsə şikayət etdiyin eşitməmişəm. Çünki, düz adam olub, düz işəyib, harama bulaşmayıb. Bunun parlaq sübutu Səbail dairəsindən deputatlığa namizəd olarkən qazandığı səslərdir (bu səslərin nəticəsinin hökumət oğurlasa da, Avropa Məhkəməsində təsdiqin tapdı).
***
Həsən bəy bir nömrəli rayonda yüzlərlə evi pulsuz insanlara paylayıb, amma özü şəhərin ucqarında yaşayıb!
O "başçı"ykən, məktəbli oğlu yanılmıramsa, iki dəfə qaçıb ondan xəbərsiz Qarabağa döyüşə gedib.
Həsən bəylə rayon müşavirələrinin birində
***
Həsən bəy mən tanıyandan AXCP-nin üst eşalonunda olub. Ona nələr təklif olunmayıb, nələr. Amma o, cəbhəçi ilə 1 manatlıq çay içməyin ləzzətini "irin qandan" törəyən cah-cəlala dəyişməyib.
Yorulmayıb, mübarizəsindən usanmayıb!
***
Bütün mitinqlərdə, partiya tədbirlərində sağlamlığı yol verməsə də, rəhbərlik səviyyəsində "bu işlərlə özünü yormağa icazə vermirik" tövsiyyəsi verilsə də, o həmişə özünü işə atırdı. Rayon şöbələri ilə əlaqə saxlamaq, ayrı ayrı insanları ruhlandırmaq, danlamaq işiydi.
Həm də bunu heç zaman, inzibatçı kimi etməzdi, "qadan alım"la həll edərdi. Əsəbləşdiyi də olurdu. Amma ondan incimək çətin məsələydi. Hamı qəbul edirdi ki, bütün şüurlu ömürünü mübarizəyə verən, bu yolda dözülməz məhrumiyyətləri saçlarını ağardan Həsən bəy nəyisə acı deyirsə belə, özü üçün demir, ümumi mənafeyimiz üçün deyir.
***
Həsən bəyin ictimai missiyası bir yana, mən ona bir yoldaş olaraq borcluyam. 2003-də həsb oldum. Nə qədər dost tanışın "daş atıb başın tutduğu" məndənü z döndərdiyi bir vaxtda Hesen bəyi, Cemil Hasanli ilə ailəmizin yanında gördüm. Evimizi ziyarət etmişdilər, daha sonra isə məhkəməmdə olmuşdular. Nəzərə alın ki, Natiq Ədilov ondan indiki Natiq deyildi, yəni nə siyasi postu-filanı yox idi, sıravi bir rayon cəbhəçi idi.
Qardaşım Murad Adilov da həbs olanda sayğılı cəbhədaşlarımla birgə Həsən bəyi yanımızda görmüşük. Belə faktlar, birdimi, yüz birdimi?
Bütün ölkə boyun təkcə "Cəbhə" xəritəsini əzbər bilmirdi bu insan, eyni zamanda hansısa kənddəki bir cəbhəçinin dərd sərinə bələd idi. Biz sənin haqqından hələ çox danışacıq, qocaman KİŞİ. İndi isə izn ver xatirəni sükutla yola verək! Rahat yat!

(20 noyabr 2015)

19.11.16

"Qərb dairələrinin Bakı hoqqaları"

İlham Əliyev Qərb ölkələrini "islam düşməni" olmaqda elə ürəkdən ittiham edir ki, bəzən mən də düşünürəm ki...

bəlkə, Bakıdakı "Əbu Bəkr" məscidini İngiltərə 3 ildir qapısı bağlı saxlayır?
bəlkə, Şəhidlər camesinin qapısını 3 ildir Mossad kilidləyib?
bəlkə, "Peygəmbərimiz hz Məhəmmədin" məscidini uçurub onun yerində bina tikən Ramiz Mehdiyevin yeznəsi yox, Obamanın qızının sevigilisidir?
bəlkə, Bakıda azanı səsgücləndirilənlərlə verilməsini yasaqlayan Hacıbala yox, Fransa prezedenti kafər Olanddı?

11.11.16

"Azərbaycanı Suriyaya döndərmək" haqqında


Mene göre yer üzünde ağıllı, ağlı zeif xalq, millet yoxdu.
Bütün xalqlar eyni yolu keçir, keçecek; hamısı da eyni nailiyyetleri, ezabları dadacaq, dadır. Biri tez, biri gec.
Baxın, indi bezileri ereb ölkelerinde dava-dalaşı esas tutub müxalifeti şantaj edir.
Deyirler, deyişiklik edib buranı Misir, Suriyaya döndereceksiz?
Xeyr ve esla.
Misir, Suriya bizim dalımzca gelir, biz eksine getmirik.

Suriyada, Misirde baş verenler bizim coğrafiyada azı yüz il önce olub.
1909-cu ilde M.E. Resulzadenin "İran mektubları"n oxuyuram (Rəsulzadə və AXC barədə maraqı kitabları BURANI BAS PULSUZ ENDİR). Ele şeyler yazır ki düşünürsen kinodur.
Meselen, inqilabdan sonra Tehranda, Tebrizde qurulan dar ağaclarından.
Resulzade yazır ki, her axşamçağı dara çekme olurdu, camaat sebrsizlikle o anı gözleyirdi.
Hamı şadyanalıqla, alqışla inqilab düşmenlerinin asılmasını alqışlayırdı.
Hetta konkret ad yazıb-Şeyx Mehdi, öz atasının dara çekilmeyine göre camaatdan tebrikler qebul edib. çünki atası kazyol olub inqilabçılata torba tikirmiş.
Bele-bele işler.


(2013, 10 noyabra aid facebook qeydi)

6.11.16

Elçibəyə gülürdük

 İman gətirib, saleh əməl sahibi olanlar yaşları çatırsa, mənim haqq sözümə şahidlik edəcəklər. Mən Sabirabadlıyam. Bilirsiniz ki, bizim rayon camaatına pambıqla qan uddurublar. Dastanlar, rəvayətlər var pambıq zülümünə dair, bu haqda sonra danışarıq.
Cəbhə hakimiyyətə gələndə ölkədə müharibə gedirdi, çoxlu həll olunası problemlər vardı. Ancaq bu çətinlik içində adamlar gülməyə, hətta qəşş eləməyə mövzular tapırdılar. Dəqiq yadımdadı bizim camaat ən çox belə bir hadisəyə uğunub keçirdilər.
Prezident Elçibəydən müxbirlər soruşmuşdu ki, bəy bu pambıq işi nə olacaq?
O da deyib ki, necə olacaq, pambıqdır da, yığarlar lap yaxşı, varlaşarlar, yığmazlar da öz işləri...
Camaat üçün bu gülməli idi. Necə yəni ə, pambığı yığırsan yığ, yığmırsan cəhənnəmə. İnsanlarımız o vaxt hələ bilmirdi ki, xüsusi təsərrüfatın, bazar iqtisadiyyatının olduğu yerdə prezident pambıq ək, xurma becər, nar soku çək sərəncamı, göstərişi verə bilməz. Öz işindi. Lakin, camaat bunu hələ idrakından keçirə bilmədiyindən "ha-ha-hah" eləyib şənlənirdi.
“Eşitmisiz də, Elçibəy deyib ki kim istəyir pambıq əkməsin yığmasın”- dədənin evi yıxılsın zamana yiyəsi. Belə də prezident olar!!?? Camaatı da qınamaq olmazdı. Onlar gözlərin açandan görmüşdülər ki, atanın oğul, ərin arvad üzərində hökmündən çox kolxoz sədrinin, briqadirin, hətta manqa başçısının onlara təsiri, hökmü var.

Xülasə, müdrik xalqımız “ulu öndər”lə birgələşib insanlara azadlıq kimi qorxulu fenomeni bəxş edən Elçibəy hakimiyyətin yıxdı, bir az toxdadı. Lakin, bu hakimiyyətlə birgə camaatın təbəssümü də əldən getdi. Yox, yox, bu o anlamda deyil ki, “ulu öndər” və onun layiqli davamçısının hakimiyyyəti zamanı gülməli hadisələr baş vermir. Verir, həm də lap çox. Ən yumoristik yazıçıları tozda qoyan sənət əsərini bizim nazirlər, başçılar, prokurorlar hər gün istehsal edib xalqın ixtiyarına verir. Ancaq...
Ancaq bu geridə qalan illərdə camaatımıza o qədər teksun yağı, toyuq budu yedirtdilər ki bizim təbii reaksiyalarımız da kəllə mayallaq oldu. Bu mənim qənayətimdir. Sizdə başqa variant varsa, yazın öyrənim. İnsanların yumor hissi yerindədirsə, siz imam, aşağıda siz təqdim eləyəcəyim fakt niyə dildən-dilə, kitabdan-kitaba düşmür? Niyə bu faktı şairlər nəzmə, qəzetlə manşetə çəkmir?
Hansı fakt?? Buyurun. Oxuyun, Sabirabad rayon İcra hakimiyyətindəki iclasa həsr edilən reportajdan seçmələr.
“Lakin pambıq yığımının sürəti çox aşağıdır. Hava şəraitinin yaratdıqları çətinlikləri səbəb kimi sayılsa da əsas məsələ odur ki, yerlərdə bu işlərə lazımi məsuliyyətlə yanaşılmır. 2016-cı ildə pambığın əkinlərində gecikmələrin olduğu nəzərə alınaraq bizim rayona hektardan 20 sentner hesabı ilə 12000 ton pambıq tədarükü nəzərdə tutulmuşdur. Toplanmış pambığın 80%-i əl ilə yığılmışdır. Amma bu sahədə səfərbərlik əksər yerlərdə qənaətedici deyildir. Kənddə yaşayan hər bir kəs, vəzifəsindən asılı olmayaraq pambıq yığımına səfərbər olmalıdır. Şəhərdə yaşayanlar da təşəbbüs göstərməlidirlər. Vəziyyətin son dərəcə gərginliyini nəzərə alaraq hamı bu işə səfərbər olmalıdır. 2017-ci ildə rayon üzrə 15 min hektar pambıq əkilməsi qarşıya vəzifə kimi qoyulmuşdur. Ölkə başçısı Sabirabadda keçirilən toplantıda gələn il respublikada 100 min hektar pambıq əkməklə hər hektardan 25 sentner məhsul götürülməsi tapşırığını vermişdir”
( Sabirabad "incilərin" BURANI BAS OXU).
Necədi, düzün deyin?? 
Nə Kefli İsgəndərin yeridi, çıxıb soruşsun: Bəə, niyə ağlamırsız əəə!!
 

Ad günü problemi

Bu risalə azman mühərrir Səbuhi Məmmədlinin “Şərq” qəzetinin ad günündən reportaj yazmasına təpkidir
Adı, soyadı başına bəla olan doktor Əli Şərətinin kitablarının arasında sizin rastınıza nə vaxtsa “İnsanın dörd zindanı” adlı bir yazısı çıxacaq. Bu sənətkarın 1970-ci ildə etdiyi məruzədir, sonra kitaba salınıb. Söz gəlişi deyim ki, Əli Şəriətinin 20 cild civarında kitabları çap edilsə də, müəllim onlardan klassik mənada 3, 4-ün yazıb, qalanları onun məruzələri, konfranslardakı çıxışlarıdır. Lakin, o çıxışlar, məruzələr o qədər sistemli, əhatəli olub ki, onları kitaba salanda məzmunsuz söz yığını təsiri bağışlamayıb.
***
“İnsanın dörd zindanı”nda müəllif göstərir ki, biz insanlar doğuluşdan bizi əhatə edən təbiətin (1), tarixin (2), cəmiyyətin (3), öz eqomuzun (4) əsarətindəyik. Onun təbirincə əsl insanın missiyası bu zindanlardan özün azad eləmək, dörd yanı alan bu divarları, eləcə də özünü söküb təzədən yığmaqdır. O bu prosesi “iqbal” adlandırır.
Mən ağır söhbətlərlə bu istirahət günü zəhlənizi tökmək istəmirəm, buna heç öz gücüm də çatmaz. Məqsəd qisaca “tarix zindanı”ndan vasitə kimi istifadə edib, məni həmişə narahat edən bir hal barədə fikir mübadiləsi yaratmaqdı.
***
İki ildir, facebook və başqa sosial şəbəkələrdə doğum günümü gizlədirəm. Məqsəd təbriklərdən qorunmaqdı. Hələ ki bu planlaşdırdığım effekti vermir, bəzi çox diqqətli detektiv yoldaşlar hardansa duyuq düşür, bu günü müəyyən edir. Ancaq mən ruhdan düşməmişəm. Əminəm, yaxın gələcəkdə bu lənətlik günü bəşəriyyətin hafizəsindən silməyə və beləliklə onları da, özümü də lazımsız narahatlıqdan xilas edəcəm.
Bu eqoizimim deyil, əksinə eqoizmə mini üsyanımdı və nə qədər ki, yurdumuzda ağır və ciddi problemlər covlan edir, özümüzü belə şeylərlə əsarətdə saxlamaq bizə yaraşmaz. Bəli, ad günü təbrikləri (qəbul eləmək və yollamaq) bir əsarətdir. Əli Şəriətinin müəyyən elədiyi dörd zindanın dördü də bu ad günləri təbrik və tədbirlərində gizlənib.
***

Vaxtınız olanda diqqət edin, illah da “facebook”da ad günləri təbriklərində biz nə oyunlardan çıxırıq? Qiymətsiz adamlara qiymətli sözləri israf edirik. İstisnasız olaraq hamını tərifləyirik- axı bu “zindanın qaydasıdır”, ad günündə pis söz demək olmaz. Nəhayətdə, özümüzü də o “quş qoymaq üçün” elədiyimiz təbrik mətnlərinin əsirinə çeviririk, o biri yandan da bir gündə 2, 3 min təbrik qəbul edən soydaşımızı eqo çəlləyinə salıb bədbəxt edirik. 
Mən nə qədər adam görmüşəm, çox səmimiyyətlə bu külli miqdarda gələn təbriklərdən sonra belə status yazır: “Dostlar, hamınıza cavab verə bilmirəm, minlərlə təbrik, mesaj gəlib. Çox sağ olun”.
Kimsə bu tabloda özünü görsə, hirslənməsin, bunu mən də vaxtı ilə eləmişəm, əsla kiminsə qəlbini qırmaq üçün yazmadım. Mən belə sadəlövhlüyə güləcək qədər müdriklikdən xali deyiləm, əksinə hər dəfə belə şeyi görəndə qəlbim qübar edir. İstəyirəm həmin an, o gözəl insana yazım ki, müsyö, madam sən belə elə, gələn il sil hər yerdən ad günlərini gör 10 nəfər səni təbrik edəcəksə, xəbər elə sənə xalis “Şampan şərabı” yollayım. Bu reallıqdı, özü də acı reallıq zad yox. Bu təbii haldı. Dünyaya gəlmisən, lap yaxşı, get işinlə məşğul ol.
İfrata varmış kimi görünməyim, ad günü tədbirlərinin ailə çərçivəsinə, qohum, dost arasında qeyd olunmasına normal, hətta yaxşı baxıram. Təbii, bunu biznes alətinə çevirmədən (sən ad günümə filan şeyi al, mən də filan forması). Bundan başqa ömürünü müəyyən bir həddə (məsələn 50) şərəflə daşıyan, həyatda yaxşı nümunələr yaradan insanları təbrik yağışına tutmaq da pis deyil. Ancaq indi qarşılaşdığımız mənzərə fövqəladə acınacaqlıdır. Cavan cavan uşaqlar təbrikin çox gəlməsi üçün nəzirlər kəsir, təbriki az olanlar dünyadan əhdini kəsir, depressiyaya girir və s. Bizim gündəmimiz “ad günləri” ilə formalaşmağa başlayıb. Mən sizləri bu gedişata qarşı mini üsyana səsləyirəm.
Bitmədi, yazının ikinci hissəsi də var.

"Hara gedib, o Elçibəy !!!???"

2000-ci ilin axırlarında AzTV-də "Cəbhə-Müsavat" hakimiyyəti əleyhinə növbəti "zəhmətkeş reportajları" hazırlanırmış.
Bir kişi çıxır gözünü yumur ay Əli Kərimli, Pənah Hüseyn, İsa Qəmbər belədir filandır, asıb kəsir.
"Paytaxt sakini" Əbülfəz Elçibəyə kecəndə qıraqdan kimsə deyir ki "ayə onu yox , o rəhmətə gedib".
Kişi söhbəti tuta bilmir, qayıdır ki, "hara gedib, niyə gedib Elçibəy, gəlsin hesabat versin" :)

Bəndəniz bu yazdıqlarını möhtəbər bir zatdan eşitmişdi. Həmin o mübarək zat bəndənizi inandırmışdır ki, bu hadisəni şəxsən televizyondan iziləmişdir. Bəndeyi həqirin o mübarək şəxsin sözünə qarşı hər hansı quşqusu yoxdur, yenə də hansısa xətadan aləmlərin Rəbbinə pənah aparıram, düzü Xüdavəndi aləm bilər.

3.11.16

Sümükləri sındı, inamı yox

Mənim bir dostum var- Asif Yusifli. Onunla dostluğumuzun təməli 1997-ci ilə dayanır.
Asif mərd insandır. Tək-tük adam var ki, özümdən nikbin hesab edirəm, onlardan biri Asifdir. 
Adam var, barmağının ucuna tikan batır, amma salam verməyinə peşman olursan; olmayan min bir xəstəliyi, mücərrəd qayğısı, problemi ilə adamı yükləyir, yorur.
Asifdə tərsindədir. Mən bilirəm onun boğaza dirənən qayğıları var: Qarabağ qazisidir, sağlıq problemi, uzun ildir növbədə olmasına baxmayaraq qərəzlə mənzil verilməməsi, "n" sayda məişət qayğıları və s...
Bunlara baxmayaraq biz Asiflə görüşəndə sözün əsl mənasında Nirivanada uçuruq. Asif belə insanlardan, dostlardandır.
O, 4 aydır, yataq xəstəsidir. Qəzaya düşüb. Tez-tez də olmasa həftədə bir onu ziyarət edirəm. Bu gün də etdim. Asif bu yarımcanı ilə məni elə fərəhləndirdi ki, bilmirəm necə ifadə edim. Onunla danışa-danışa düşündüm, inamlı olmaq nə gözəldir!
 Böyük hədəfləri məqsəd seçmək nə xoşdur!
İnamlı insan başqadır. O inamı ilə sizə Xəzəri də üzüb keçmək gücündə olduğunu təlqin edər və siz doğrudan da Xəzəri keçərsiniz.
Asif, tez sağal. Şair demişkən, "qayıt sahmana sal bu kainatı" 

Bu qeydləri bəndəniz 2012-ci ilin noyabrında "facebook" profilində edib. Aradan 4 il ötüb, Asifin yazıda sıraladığım problemləri olduğu kimi qalıb, hətta ağırlaşıb. Adam 2 ilə yaxındır günahsız yerə həbsdədir. Lakin, dəyişməyən onun sarsılmaz iradəsi, inamıdır.  Mən indi onun bu qədər məşəqqətlər içində dikduruşunu tərif etməyi belə özümə ayıb bilirəm. Mənim hünərim deyil. Mənim indi gücüm ancaq əziz dostum Asifi məndən minlərlə km uzaqda nəmli, olduqca məhbududiyyətli kamerada təsəvüvr edib, köks ötürməyə və arada belə cızma qara etməyə çatır. Lakin, bizim əhdimiz yerindədi: "Nə sevdamız bitib, nə qovğamız!!"

Asif Yusifli barədə başqa bir yazını BURANI BAS OXU

Asif Yusifli haqda daha bir qeydimi BURANI BAS OXU

Asif Yusifli barədə qısa VİDEO TƏQDİMATI BURANI BAS İZLƏ