Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Kasım, 2016 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

İran şahının "qazlanması" (ibrət)

1963. İran şahı Məhəmmədrza arvadı Fərəhlə ABŞ-a səfərə gedir. Şah özün şirin satmaq üçün ABŞ prezidentinin arvadı Jaklin Kennediyə bir zamanlar Şir ürəkli Riçardın xanımına məxsus antikvar komplekt (briliyant qaşlı üzük, sırğa, boyunbağı və s) bağışlayır. Şahın qaynanasının şahidliyinə görə bu hədiyyənin alınması üçün Məhəmmədrza üzminlərlə dollar xərcləyibmiş.
ABŞ prezidenti isə bu bahalı hədiyyənin qarşılığında şaha bir köhnə qalstuk verir. Deyir ki, bunu vaxtı ilə Corc Vaşinqton taxıb.
Prezidentin arvadı isə Məhəmmədrzanın övrətinə akvarellə çəkilən bir tablo bağışlayır, onu belə mazata mindirir ki, bu şəkili o kollecdə oxuyanda çəkib. Qaynana yazır ki, qalstukun qiyməti heç bir dollar yox imiş. Buna görə onlar iqamətgahlarına qayıdanda Şahın arvadı Fərəh Diba elə Məhəmmədrzanın yanında qəzəblə kükrəyib deyir: "Bu ... qonağa cındır qalstuk bağışlayıb, hələ iddia da edirlər ki, bu Vaşinqtonun, yaxud Linkolnindir" :)

"Həsənağa qohumlarının" ölkəsində Həsən bəy olmaq

Hesen Kerimovbəyin bu fotosunu özüm çəkmişdim.
Məncə, bu foto özü hər şeyi deyir. Çox ağır oldu bu itki, çox.
Amma bu ötən anlarda soyuq başla özümə sual verməyə də macal tapdım: Həsən bəy guya nə vaxt, necə vəfat etsəydi bizi yandırmazdı ki? 
Bizə təsəlli verən onun necə yaşamasıdır, eləcə də necə vəfat etməsi! Həsən bəy Azərbaycanın bir nömrəli rayonun başçısı olub-Səbailin. Çox çətin dövrdə işləməsində baxmayaraq, onun rəhbərliyindən kiminsə şikayət etdiyin eşitməmişəm. Çünki, düz adam olub, düz işəyib, harama bulaşmayıb. Bunun parlaq sübutu Səbail dairəsindən deputatlığa namizəd olarkən qazandığı səslərdir (bu səslərin nəticəsinin hökumət oğurlasa da, Avropa Məhkəməsində təsdiqin tapdı).
***
Həsən bəy bir nömrəli rayonda yüzlərlə evi pulsuz insanlara paylayıb, amma özü şəhərin ucqarında yaşayıb!
O "başçı"ykən, məktəbli oğlu yanılmıramsa, iki dəfə qaçıb ondan xəbərsiz Qarabağa döyüşə gedib. ***
Həsən bəy mən tanıyandan AXCP-nin üst eşalonunda olub. Ona nələr təklif olunma…

"Qərb dairələrinin Bakı hoqqaları"

İlham Əliyev Qərb ölkələrini "islam düşməni" olmaqda elə ürəkdən ittiham edir ki, bəzən mən də düşünürəm ki...

bəlkə, Bakıdakı "Əbu Bəkr" məscidini İngiltərə 3 ildir qapısı bağlı saxlayır?
bəlkə, Şəhidlər camesinin qapısını 3 ildir Mossad kilidləyib?
bəlkə, "Peygəmbərimiz hz Məhəmmədin" məscidini uçurub onun yerində bina tikən Ramiz Mehdiyevin yeznəsi yox, Obamanın qızının sevigilisidir?
bəlkə, Bakıda azanı səsgücləndirilənlərlə verilməsini yasaqlayan Hacıbala yox, Fransa prezedenti kafər Olanddı?

"Azərbaycanı Suriyaya döndərmək" haqqında

Mene göre yer üzünde ağıllı, ağlı zeif xalq, millet yoxdu.
Bütün xalqlar eyni yolu keçir, keçecek; hamısı da eyni nailiyyetleri, ezabları dadacaq, dadır. Biri tez, biri gec.
Baxın, indi bezileri ereb ölkelerinde dava-dalaşı esas tutub müxalifeti şantaj edir.
Deyirler, deyişiklik edib buranı Misir, Suriyaya döndereceksiz?
Xeyr ve esla.
Misir, Suriya bizim dalımzca gelir, biz eksine getmirik.

Suriyada, Misirde baş verenler bizim coğrafiyada azı yüz il önce olub.
1909-cu ilde M.E. Resulzadenin "İran mektubları"n oxuyuram (Rəsulzadə və AXC barədə maraqı kitabları BURANI BAS PULSUZ ENDİR). Ele şeyler yazır ki düşünürsen kinodur.
Meselen, inqilabdan sonra Tehranda, Tebrizde qurulan dar ağaclarından.
Resulzade yazır ki, her axşamçağı dara çekme olurdu, camaat sebrsizlikle o anı gözleyirdi.
Hamı şadyanalıqla, alqışla inqilab düşmenlerinin asılmasını alqışlayırdı.
Hetta konkret ad yazıb-Şeyx Mehdi, öz atasının dara çekilmeyine göre camaatdan tebrikler qebul edib. çünki atası kazyol olub inqilab…

Elçibəyə gülürdük

İman gətirib, saleh əməl sahibi olanlar yaşları çatırsa, mənim haqq sözümə şahidlik edəcəklər. Mən Sabirabadlıyam. Bilirsiniz ki, bizim rayon camaatına pambıqla qan uddurublar. Dastanlar, rəvayətlər var pambıq zülümünə dair, bu haqda sonra danışarıq. Cəbhə hakimiyyətə gələndə ölkədə müharibə gedirdi, çoxlu həll olunası problemlər vardı. Ancaq bu çətinlik içində adamlar gülməyə, hətta qəşş eləməyə mövzular tapırdılar. Dəqiq yadımdadı bizim camaat ən çox belə bir hadisəyə uğunub keçirdilər. Prezident Elçibəydən müxbirlər soruşmuşdu ki, bəy bu pambıq işi nə olacaq? O da deyib ki, necə olacaq, pambıqdır da, yığarlar lap yaxşı, varlaşarlar, yığmazlar da öz işləri... Camaat üçün bu gülməli idi. Necə yəni ə, pambığı yığırsan yığ, yığmırsan cəhənnəmə. İnsanlarımız o vaxt hələ bilmirdi ki, xüsusi təsərrüfatın, bazar iqtisadiyyatının olduğu yerdə prezident pambıq ək, xurma becər, nar soku çək sərəncamı, göstərişi verə bilməz. Öz işindi. Lakin, camaat bunu hələ idrakından keçirə bilmədiyindən "…

Ad günü problemi

Bu risalə azman mühərrir Səbuhi Məmmədlinin “Şərq” qəzetinin ad günündən reportaj yazmasına təpkidir Adı, soyadı başına bəla olan doktor Əli Şərətinin kitablarının arasında sizin rastınıza nə vaxtsa “İnsanın dörd zindanı” adlı bir yazısı çıxacaq. Bu sənətkarın 1970-ci ildə etdiyi məruzədir, sonra kitaba salınıb. Söz gəlişi deyim ki, Əli Şəriətinin 20 cild civarında kitabları çap edilsə də, müəllim onlardan klassik mənada 3, 4-ün yazıb, qalanları onun məruzələri, konfranslardakı çıxışlarıdır. Lakin, o çıxışlar, məruzələr o qədər sistemli, əhatəli olub ki, onları kitaba salanda məzmunsuz söz yığını təsiri bağışlamayıb.
***
“İnsanın dörd zindanı”nda müəllif göstərir ki, biz insanlar doğuluşdan bizi əhatə edən təbiətin (1), tarixin (2), cəmiyyətin (3), öz eqomuzun (4) əsarətindəyik. Onun təbirincə əsl insanın missiyası bu zindanlardan özün azad eləmək, dörd yanı alan bu divarları, eləcə də özünü söküb təzədən yığmaqdır. O bu prosesi “iqbal” adlandırır.
Mən ağır söhbətlərlə bu istirahət günü…

"Hara gedib, o Elçibəy !!!???"

2000-ci ilin axırlarında AzTV-də "Cəbhə-Müsavat" hakimiyyəti əleyhinə növbəti "zəhmətkeş reportajları" hazırlanırmış.
Bir kişi çıxır gözünü yumur ay Əli Kərimli, Pənah Hüseyn, İsa Qəmbər belədir filandır, asıb kəsir.
"Paytaxt sakini" Əbülfəz Elçibəyə kecəndə qıraqdan kimsə deyir ki "ayə onu yox , o rəhmətə gedib".
Kişi söhbəti tuta bilmir, qayıdır ki, "hara gedib, niyə gedib Elçibəy, gəlsin hesabat versin" :)

Bəndəniz bu yazdıqlarını möhtəbər bir zatdan eşitmişdi. Həmin o mübarək zat bəndənizi inandırmışdır ki, bu hadisəni şəxsən televizyondan iziləmişdir. Bəndeyi həqirin o mübarək şəxsin sözünə qarşı hər hansı quşqusu yoxdur, yenə də hansısa xətadan aləmlərin Rəbbinə pənah aparıram, düzü Xüdavəndi aləm bilər.

Sümükləri sındı, inamı yox

Mənim bir dostum var- Asif Yusifli. Onunla dostluğumuzun təməli 1997-ci ilə dayanır.
Asif mərd insandır. Tək-tük adam var ki, özümdən nikbin hesab edirəm, onlardan biri Asifdir. 
Adam var, barmağının ucuna tikan batır, amma salam verməyinə peşman olursan; olmayan min bir xəstəliyi, mücərrəd qayğısı, problemi ilə adamı yükləyir, yorur.
Asifdə tərsindədir. Mən bilirəm onun boğaza dirənən qayğıları var: Qarabağ qazisidir, sağlıq problemi, uzun ildir növbədə olmasına baxmayaraq qərəzlə mənzil verilməməsi, "n" sayda məişət qayğıları və s...
Bunlara baxmayaraq biz Asiflə görüşəndə sözün əsl mənasında Nirivanada uçuruq. Asif belə insanlardan, dostlardandır.
O, 4 aydır, yataq xəstəsidir. Qəzaya düşüb. Tez-tez də olmasa həftədə bir onu ziyarət edirəm. Bu gün də etdim. Asif bu yarımcanı ilə məni elə fərəhləndirdi ki, bilmirəm necə ifadə edim. Onunla danışa-danışa düşündüm, inamlı olmaq nə gözəldir!  Böyük hədəfləri məqsəd seçmək nə xoşdur!
İnamlı insan başqadır. O inamı ilə sizə Xəzəri də üz…