Yaşamaq və intihar haqda

Möhterem dostlar, isterdim ki son günlerimizin acı reallığı olan intihar barede bir neçe kelme deyim.
İntihar insan faciesidir, burda teze söz demek çetindi.
Ölkemizde baş qaldıran bu intihar dalğası birmenalı olaraq cemiyyetdeki böhrana bağlıdır.
Sonsuz sayda ictimai problemler var, onların mütleq ekseri yarıtmaz idareetmeden qaynaqlanıb.
Bele bir şeraitde insanlarımız yalnızlıq derdi yaşayır. Men intiharın adı bele bele de çağırıram- yalnızlığın sonu.
İnsanlar hemdemsizdiler, derdlerine çare nedi, onu eşidecek adam tapa bilmirler.
Çünki hamı öz hayındadı. Herenin başı öz qarnına, öz müsibetine ele qarışıb ki en eziz adamına vaxt ayıra bilmir.
Nese alimlik etmek istemirem, yalnız bir sözüm var, bu ses küylü intiharların paradoksal olsa da bir xeyri olacaq ki, saxta intihar aşiqlerinin ses küyünden qulağımız dincelecek.
Ölümü terennüm eden feqet 2 caynaqları ile bu dünyadan yapışan deleduzlar, duyğu istismarçıları facebookda da çoxdu. Onlar her gün ölmek isteyirler, intiharın yolların arayırlar, ölümün gözelliyin vesf edirler, amma nedese heç cür öle bilmirler.
Real intiharlar bu insaları bir az kiridecek.
Ölüm xoş şey deyil, dostlar, ancaq labüd prosesdi. Ondan ne qorxmaq lazımdı, ne de ondan öteri sinov getmek. Ölümü öz başına buraxın, geler salamlayarıq, gelmirse neyçün çağıraq?
Men size leyaqetli heyat, izzetli ölüm arzulayıram.
Sağ olun.