30.12.16

Əfv niyə olmadı?

Yoldaşların beynində belə sual dolaşır ki, bu il qibleyi aləm neyçün əfv vermədi.
Bunun səbəbi aydındır.
Bildiyimiz kimi cənab prezident çox humanistdir. Ondan olsa hər həftə əfv verər. Bu onun xeyirinədir. Hakimiyyət neftdən çox, bizim siyasi məhbuslardan xeyir görüb (siyasi mənada). Hər əfvdən sonra dünyanın dürlü-dürlü ölkə və təkilatlarından, cənabın ünvanına təşəkkür məktubları gələr, onun humanist addımı alqışlanır, qəlbləri fərhlə doldurur.
Lakin, bu proses təkcə prezidentdən asılı deyil. Çox təəssüf ki, bizim siyasi məhbuslar özlərini layiqincə aparıb, prezidentimizin nüfuzunun qalxmasına imkan yaratmırlar.
Mən düşünürəm, qəsdən belə edirlər. Odur, bayaq oxuyuram ki, məhkəmə AXCP sədrinin müşaviri Məmməd İbrahimi ha çalışıb azad eləsin, alınmayıb. Heç demə, Məmməd bəy kalonda yerin səliqə ilə yığışdırmırmış, ərazində təmizlik işi aparmaq üçün əlinə bir dəfə də süpürgə almayıbmış.
O birisilər də elədir. Onlar qəsdən belə intizamsızlıq edirlər ki, cənab prezident fakt qarşısında qalıb onları azad eləməsin və nəticədə dövlətimizin cahanşumul imicinə zərbə dəysin. Vallah, buna İlham Əliyevdi dözür, biz olsa dözmərik.

28.12.16

"Taxtabaş ziyalı"ya bir sual

Tale Bağırzadəni ona görə müdafiə etmirsən, hətta böhtana məruz qoyursan ki, o dindardı, dünya baxışında əsas ağırlıq din təşkil edir.
Bəs, onunla birgə tutulan, namazı-orucu olmayan, sənin kimi qalstuk-kostyümlü, hər an dünyəvi və demokratik Azərbaycan üçün can qoyan və yeganə günahı yazdığı status olan Fuad Qəhrəmanlını niyə müdafiə eləmirsən, ay "xalq şairi?"
Nə Fuad, nə Tale sizin kimi başı qarnına calaq olan, "zülmət saçan ziyalılara" (ifadə Asif Atanındı) müdafiənizə ehtiyacı var. Sadəcə, bu tablonu sizin riyakarlığınızı göstərmək üçün çəkdim.

"Sekülyar" müəllimlər

Məsələnin bir yanı da var, deyim sizə.
Bu gün o günahsız yerə uzun müddətə həbsə göndərilən dindarlara həqarət edənlər ki var, onlar öz əclaflığını pərdələmək üçün özlərin sekülyar göstərirlər.
Aldanmayın.
Onlarla sekülyarlıq arasında yerlə göy qədər fərq var. Bu cürə adamlar sadəcə opportunistlərdi, fürsətcillərdir. İnanın, sabah hansısa dini qruplaşma güc, söz sahibinə çevirilsə, onlar gündə 25 rükət namaz qılacaq, 3 ay oruc tutacaq, şəriətin başqa qaydalarına laqeyd yanaşan başqası üçün eynən bu günkü qəddar davranışı göstərəcək.
Nəyə əsasən deyirəm?
Çünki, bu gün o namərdliyi edən adamları (haqsız yerə həbs olunan, dəhşətli işgəncə görən və indi bizə cavab vermə imkanı olmayanları) yamanlaranlar əksərən kimlərdi? Adı JEK işçisinə etiraz etməyə cürəti çatmayanlar, 5-6 manatlıq maaş üçün hansısa gönüqalın birinə səcdə edənlər. İndi siz deyin, bunlar sabah iraq olsun, doğrudan dövlət quruluşuna real təhlükə olanda sinəsin qabağa verən tiplərdi??

27.12.16

Yalançı sekulyarlar

Məsələnin bir yanı da var, deyim sizə.
Bu gün o günahsız yerə uzunmüddətə həbsə göndərilən dindarlara həqarət edənlər ki var, onlar öz əclaflığını pərdələmək üçün özlərin sekülyar göstərirlər.
Aldanmayın.
Onlarla sekülyarlıq arasında yerlə göy qədər fərq var. Bu cürə adamlar sadəcə opportunistlərdi, fürsətcillərdir. İnanın, sabah hansısa dini qruplaşma güc, söz sahibinə çevirilsə, onlar gündə 25 rükət namaz qılacaq, 3 ay oruc tutacaq, şəriətin başqa qaydalarına laqeyd yanaşan başqası üçün eynən bu günkü qəddar davranışı göstərəcək.
Nəyə əsasən deyirəm?
Çünki, bu gün o namərdliyi edən adamları (haqsız yerə həbs olunan, dəhşətli işgəncə görən və indi bizə cavab vermə imkanı olmayanları) yamanlaranlar əksərən kimlərdi? Adı JEK işçisinə etiraz etməyə cürəti çatmayanlar, 5-6 manatlıq maaş üçün hansısa gönüqalın birinə səcdə edənlər. İndi siz deyin, bunlar sabah iraq olsun, doğrudan dövlət quruluşuna real təhlükə olanda sinəsin qabağa verən tiplərdi??

25.12.16

O dünyadan gələn səs: "Mənə su verin"

Akademik Fərəməz Maqsudov
Eldar müəllimin (Eldar Sabiroğlu- yapın indi "arzuolunmaz" elan etdiyi keçmiş funksioneri, igid Rüfət Səfərovun atası) sübh tezdən bir məqaləsin oxudum. Mərhum akademik Fərəməz Maqsudova (zamanında alovlu yapçı, indi öz əqidədaşlarının unudub, yada salmaq istəmədiyi bivaris) həsr edib.
***
Məqalənin girişi belədir ki, müəllif yuxu görür. Yuxuya əsasən Fərəməz müəllimin halı o tərəfdə heç də yaxşı deyil. Şikayətlənir, təşnədir, bir qurtum suya həsrət qalıb.
Eldar müəllim də bu yuxunu belə şərh edir ki, Fərəməz Maqsudov dostlarının vəfasızlığına, onu heç yada salmalarına görə o dünyada odlanır...
***
Məqalənin əsas məziyyəti barədə daha sonra yazacam, indi isə ora yazılan bir şərh barədə.
Saytların birində gedən bu məqaləyə- "Unudulan adam", bir istifadəçi belə şərh yazıb. 
"Ay müəllim, yuxu görmüsən, ancaq onu düz yozmamısan. O cür yuxdan sonra hövkan qələmə sarılmaq lazım deyildi e. Gərək gedib, bir dəfə FATİHƏ,3 dəfə İxlas surələrin oxuyub, ruhuna hədiyyə edib, ona su göndərmiş olaydınız ". 
Mən bu şərhi oxuyanda, bir az güldüm. Sonra düşündüm, bu şərh çox adekvatdır. Ona qətiyyən gülmək lazım deyil. Çünki, məqalə müəllifi də yuxuya metofizik yanaşıb, şərh yazan da. Yəni, yazıdan görünür ki, Eldar müəllim də yuxuya inanır.
***
Biz həmin şərhə o zaman gülüşlə reaksiya verməyi haqq edərdik ki, Eldar müəllim o yuxusunu rasional formada, çağdaş elmin qayda-qanuna uyğun tərzdə şərh və ya təqdim edəydi. Məsələn, yaza bilərdi ki, bütün günü, yaxud son vaxtlar Maqsud müəllim barədə o qədər fikirləşdim, onunla öz taleyim arasında paralele apardım gecə yuxuma girdi. Bu olardı rasional, elmi yanaşma. Yoxsa, yuxu yozma, yuxu yozmadı. Ha Eldar müəllimdə, ha o şərh yazan kreativ vətəndaşda :)

24.12.16

Şahbanunun qüssəsi

İranın sonuncu şahı Rzanın arvadı Fərəh Pəhləvi xatirələrində yazır ki, bir gün SSRİ-yə səfərə gəlirlər. Moskvada növbəti gəzintidə onları devirilən Nikolayın yaşadığı evə aparırlar. Fərəh o gəzintini özləri üçün həqarət sayır. Yazır ki, bizə Nikolayın yatdığı yatağı-filanı göstərirdilər ki, bax, burda vaxtı ilə səltənət sahibi rahat yatıb, o stolda oturub, bu mətbəxtə yeyib və s.
Fərəh bundan rəncidə olsa da, tarixdən ibrət almadı. Gərək alaydı. Almadığına görə, onun öz xanimanı da Nikolayınkı kimi oldu. Deyəsən, indi İranda heç onun evini muzey olmağa da layiq bilməyiblər.

Qeyd: Fərəh indi ABŞ-da yaşayır. İran inqilabından sonra əri çox faciəli şəkildə xərçəngdən öldü. Qızı Leylanın ( 21 yaş) Londonda yüksək dozalı narkotik qəbulundan ölü tapıldı. 2011-ci ildə isə 2 oğlundan biri Kaliforniyada özünü güllələyib öldürdü.

Dəmiryolu


"Allah Prezidentimizi saxlasın. Ancaq biz qırılırıq!"

Bu gün  "cənab prezident sağ olsun, o yaxşı adamdır, taxt tacı əbədi olsun", deyib, dalıyca , "amma vallah biz acından qırılırıq, krediti verə bilmirik, polis, məhkəmə də bir yandan bizi minir" əlavəsin edirsinizsə, stop, sizə sürprizim var. Bu sizin riyakarlığınızı göstərir.
Bu cür yanaşma barədə yüz il əvvəl yoldaş Lenin yazdıqlarına nəsə əlavə etmək çətindi. Oxuyaq. Sadəcə oxuyanda, "iuduşka-kadet sözünü" azərbaycanlı ziyalı, yazıçı, bitərəf, ağsaqqal"la əvəzləyin.
"İuduşka- kadet kədərli gözlərini qaldırıb həm inqilabçı xalqa, həm də əks inqilabçı hökumətə baxaraq məzəmmətlə deyir: mübarizə nəyə gərəkdir, daxili çəkişmə nəyə lazımdır?
Qardaşlar, gəlin bir-birimizi sevək! Qoy həm canavarlar tox olsun, həm də qoyunlar salamat qalsın, həm yuxarı palata monarxiya toxunulmaz qalsn, həm də "xalq azadlığı" təmin olunsun".

22.12.16

Qəlbə düşən ilk şübhə

Pambığa minnətdarlıq duyğusu ilə
 Mən siyasi şübhədən danışıram. Söhbət o zamandan gedir ki, Heydər Əliyevi siyasi olimpin tam zirvəsində saymaq olardı. Hakimiyyəti təzə ələ keçirmişdi. Siyasi savadı o qədər zəngin olmayan, sadəlövh azərbaycanlılara görə o peyda olan “Xızır Nəbi” idi.
Camaat, çətinliklə dolanırdı. Hamı həyatında əsaslı dönüş gözləyirdi. 
 O vaxt məktəbli idim, sadə, siyasətdən uzaq bir kənddə yaşayırdım. Mən tam bilmirdim, ölkədə nələr olub, keçir, vəziyyət nə cürədir və hara gedir. Ancaq, Heydər Əliyevin az qala hər ay keçirdiyi müşavirələr ( indikindən uzaq qabaq AzTV başdan ayağa Heydər Əliyev olardı), mənim kimi məktəbliləri belə siyasətə boylanmağa vadar edərdi. Onlardan isə bunu öyrənirdi ki, ölkə xaraba günə qalıb, bunu təbii ki, keçmişdəki hakimiyyətlər edib. İndi vaxt yetişib, "baba" onları sahmana salacaq.
Görürdüm ki,  tutaq ki,  Heydər Əliyev icra başçıların, hətta kolxozçuları yığıb danlayır. Onlar da günahların boyunlarına alır ki, yaxşı işləməmişik, tutaq ki, arat işin səhlənkara aparmışıq, nə bilim texnikanı mütəşəkkil formada şümlayama cəlb eləməmişik, ona görə də nəticə xoşagəlməz olub.
Heydər Əliyev deyərdi, ok, demək səhvini başa düşdün. Söz verirsənmi, gələn dəfə bunlar təkrara olmayacaq, nəticə zirvəyə dırmaşacaq.
Başçılar, kolxoz sədrləri and içər, aman edərdilər ki, ağsaqqal, bu nə sözdü, canla-başla sizin tapşırığınız ən yüksək səviyyədə həll olacaq.
Mövsümün axırında daha bir müşavirə olardı.  Görürdün ki, əşi heç nə dəyişməyib. Nəticələr keçən dəfəkindən də zaydı. Bu isə Heydər müəllimə əsəbiləşmək, baçşıları, kolxoz sədrlərin xalqın gözündə bədnam eləmək üçün növbəti imkankar yaradırdı.  O hiddətlənər, yumruğunu havada silkələyər, mənfur çinovnikləri iş bacarmadıqların görə lənətləyər, tənbeh edərdi. Xalq da baxar, deyərdi ki, “baba yazıq, neynəsin, bu yaramazlar işləmir də. Gördün də başçımıza nə abır verdi. Allah bizim ömrümüzdən kəsib onunkuna qoşsun”.
Bu formatda müşavirələr il ərzində azı 10-15 dənə olardı. Taxıl üçün bir, sənaye üçün bir, pambıq üçün bir və s.  Hər müşavirədə gələcəklə bağlı ümidli sözlər deyilir, vədlər verilir. Növbəti müşavirədə isə, verilən sözün yerinə hansı səbəbdən yetirilməməsi ilə bağlı izahatlar verilərdi. Bu müşavirələrdə hamı uduzar, udan bir Heydər Əliyev olardı.  Belə təəssürat yaradılırdı ki, o gecə gündüz demədən xalqımızın  nurlu sabahları üçün çalışır, amma aqronomlar, sex rəisləri, başçılar onun cahanşümul addımlarına “badalaq vururlar”.
Mən məktəbli bir uşaq, o zamanadək heç bir ciddi siyasi nəzəriyyə ilə tanış olmamış biri, təxminən iki ilə bu müşavirələrin tamaşa olmasına inandım. Bizə yalan deyildiyini dərk elədim. Bu mənim fövqəladə bacarığım, zəkamın göstəricisi idimi? Xeyr və əsla. Bu təmiz bir şüurun, siyasi təbliğat zir-zibili ilə zədələnməmiş insan təbiətinin adi reaksiyası idi. Ona görə həm ağılı başında olan, məndən yaşlı, “dünya görmüş” adamların Heydər Əliyevi “dahi, dünya şöhrətli siyasəti” saymasını, qəbul edib tərifləməsini də rahat anladım. Bu adamlar Heydər Əliyevlə ikinci dəfə qarşılaşanda  (1993) onların qabağında böyük bir büt vardı. KQB sədri, Azərbaycana rəhbərlik eləmiş katib, Sovetlər Birliyinin zirəvəsinə qalxmış azərbaycanlı və s. Mənim (məktəbli biri) üçün isə Heydər Əliyev olduğu kimi idi. Onu olduğu kimi qiymətləndirmək üçün heç bir titul mənə mane olmurdu. Sadə səbəbdən, mən onlardan xəbərsiz idim.
Bu “düstur”uma kimin şübhəsi varsa, belə etsin. Götürün, Heydər Əliyevin ixtiyarı bir yazılı çıxışını. Müəllifi gizlədərək verin onu  Əliyevin savadını, nitq qabiliyyətini tərifləyən birinə. Deyin ki, qardaş, bunu oxu və qiymətləndir, de görək necə bir mətndi? Bu eskprimenti etsəniz nəticəni mənə də yazın.



İlin günün bu vaxtı, bu söhbətlər hardan yadıma düşdü? Axı bu ilə bizim hökumət, onun zati-müqəddəs rəhbəri pambıqla start vermişdi. Dövlət başçısı öz bahalı kostyümuna  toz torpağının qonmasına da dözərək pambıq tarlalarına özün vurmuşdu. Az qala belə təbliğat gedirdi ki, "ağ qızıl" revanş edib bizi sosialızmə aparacaq. Qışın astanasına məni fikir götürüb: Görəsən, o sadəlövh məktəbli Natiqlər indi də varmı? Varsa, onlara niyə bir şey uydurub demirlər ki, yazda pambıqla bağlı deyilən, verilən o sözlər noldu?
Sosializmə çatırıq, yoxsa hələ sosializm yolunu Ziya müəllim təmir edir?

21.12.16

"Siyasi məhbuslar"dan bunu heç gözləməzdim

Biz həmişə demişik ki, siyasi məhbuslar günahsızdır. Məni bağışlayın, bir doğma qardaşım, xeyli sayda dostum vicdan məhbusu, siyasi məhbus olsa da, mən daha belə qələt eləmək fikrində deyiləm.
Siyasi məhbuslar betər günahkarmış.
Odur, Avropa prokurorları üzə çıxardı ki, siyasi məhbuslarımıza görə yazıq büdcəmiz 3 milyon ziyana düşüb. 3 milyon hələ aysberqin görünən hissəsidir. Binəva hökumətimiz gedib bu siyasi məhbuslara görə Avropanın moşenniklərinə 3 milyon avro pul, kürü, xalça xərcləyib (Ətraflı BURANI BAS OXU) . Ki, onlar mötəbər məclislərdə Azərbaycanı pisləməsinlər, deməsinlər ki, Azərbaycanda insanları haqsız yerə damlayırlar.
Siyasi məhbuslarımıza görə büdcəmizin incəlməsinə son qoylsun!

Buna görə, o "ziyanxorları" dərhal türmədən açıb buraxmaq lazımdır ki, büdcəmizin yükü bir az azalsın. Yoxsa, belə olmaz, bəylər və xanımlar. 3 milyon avronun üstün düzəldib, Göyçayda ildə iki dəfə "Nar bayramı" keçirmək olar.

19.12.16

Mollalar, Nobelçi alim və siqaret

Qardaşlar, dünən vəhabi mollanın "şahmat oynamaq böyük günahdır" məzmununda xütbəsin yaydım, baxdıq güldük. Sizi məlum edim ki, vəhabilikdə siqaret də haramdır. İndi o məzmunda bir xütbə atsam yenə də gülüşəcik. Sözüm başqadır.
Mollaların sözü ilə oturub duran adamlar deyilik. Axı onları 7-ci əsrdə yaşayan müasirlərimiz sayırıq. Bizim üçün əsl alim sözü keçərli olmalı deyilmi? Bəli!
Elə isə dinləyin, gülü burnunda Nobel mükafatı alan türk alim Əziz Sancar deyir ki, xərçəngi qabaqlamaq istəyirsinizsə siqaret çəkməyin! Onun fikrini tam olaraq, BURANI BAS OXU)
Neçə nəfər o alimi dinləməyə, onun dediklərinə əməl eləməyə hazırdır? 
Axı o molla deyil, eşidəcik onu? Mən eşitməyə başladım, sizi bilmirəm.
PS. Xitabım qardaşlara ünvanlansa da bəzi bacılar da statusumdan nəsibin ala bilər.

(facebook, 2015 dekabr qeydlərimdən)

13.12.16

Ənvər Seyidovun xosunvay olması barədə

Mənfur rejimin qansız lakeyi Ənvər Seyidovun azarlaması barədə bu gün xəbər yayıldı. Dedilər, ölür. Bədbəxtlikdən bu sətirlər yazılanda o hələ də fani dünya ilə xüdahafizləşməmişdi. Möcüzə baş verməsə, yəqin ölən də deyil. 
Bunlar bizim tayımız deyillər ki, yanılarından yel ötəndə pnevmaniya tutub gəbərsinlər. Yaxşı səhiyyə xidmətindən bəhrələnmə, keyfiyyətli qidalanma, stressiz (arsız daha yerinə düşür) həyat və şübhəsiz, əlaqədar orqanlarındakı "ağ tük" onların ölümün bu qədər asan eləməz. 

Ənvərlər hələ bizim kimi binəsibləri çox yeyib-bitirib, sümüklərimizi də gəmirəcək. Bu heç. Söz açmaq istədiyim mövzu, hər belə hadisələr vaxtı "əxlaq polisləri" və "humanizm doktorları"nın gözümüzü qıpıq etmə təşəbbüsləridir.
Onlar Ənvərin gorbagor olma perespektivinə sevinənləri danlayır, xəstəhal olmuş adama qarşı ancaq “acil şəfalar” arzulamağın müstəhəbliyindən bəhs edirlər. 
Bəs nə?! Sivil və ziyalı insan belə şeylərə sevinməməlidir. Gözüm kəlləmə çıxır. Bu tələyə hətta ağıllı adamlar da düşür.


Ənvər kimdi? Mən uzaq keçmişə gedib onun OMONçulara, müxaliətçilərə necə ağır və ədalətsiz hökumlər çıxardığın yazmayacam. Axı o gün oldu; bu adam Heydər Əliyevin çoxsaylı büstlərindən birinə iki kəlmə söz yazdığı üçün Qiyas adlı parlaq bir gəncimizə 10 il həbs cəzası verdi. Mən sizin duyğu orqanlarınızın geniş imkanlarına heyrət edirəm, yoldaşlar. Siz həm Qiyasın urcah olduğu o hökm üçün qüssələnə bilirsiz, eyni zamanda o şərəfsiz hökmü verəna dam xosunvay olanda kədər damarınız tutur.
Başa düşmək lazımdı. Ənvərlərin ölməsinə, yaxud xosunvay olmasına sevinənlər siz deyən şeyləri çox yaxşı bilir. Bilir bu zavallı xalq. Ancaq nə etsin. Onun əlində artıq pozulmuş haqqının bərpası, yaxud tapdalanan haqlarınına adekvat olaraq gülməkdən, sevinməkdən, nifrət etməkdən savayı heç nə qalmayıb. Fikrimi izah edə bilirəmmi? 
Biz Ənvərlərin qanun, hüquq qarşısında yaramazlığını, cinayətini qiymətləndirə bilsək, onları qanun əsasında layiq olduğu statusa məhkum edə bilsək nə vardi ki... O zaman heç onlar xəstələnəndə, öləndə bizim də kədər damarımızın implusu artardı. İndiki halda- ölkədə haqsızlığın, ədalətsizliyin zirvəyə çatdığı bir halda zalım birinin xosunvay olmasına sevinmək, bu sevinci aşkar nümayiş etdirmək ən insani davranışdı, ən inqilabı aktdır. Mənə inanmırsınız? Özünüz bilərsiniz, mən heç. Bəs böyük humanist Viktor Hüqoya sözünüz nə olacaq.  Tənbəl olmayın, götürün “Səfillər”də “Yepiskop nəməlum bir işıq qarşısında. Onuncu fəsil” bölməsini oxuyun. Razılaşmasanız, mən də yenidən düşünüb daşınmağa söz verirərm. Həmin fəsildən bir hissəni paylaşıram.

12.12.16

Baxma, o dəmiryoluna baxma

2010-ci ildə Bakı-Tblisi-Qars adlı dəmiryolu xətti istifadəyə verilməli idi. İldən ilə uzatdılar. Bu gün, sabah. Bu gün, sabah. Milyardları həzmdən keçirdilər. Hələ də yolu istifadəyə verə bilməyiblər.
Ancaq nolsun, Pezident Yanında Strateji Araşdırmalar Mərkəzi xarici ölkədə BTQ dair kitab çap edib. Zalım uşağı çox strateqdilər e. Bahar gəlmədən gül olub açıblar.
Necə ki, yoxsulluğu İlham Əliyev kağız üzərində ləğv elədi, dəmir yolu da o cürü. Kitablarda, qəzetlərdə qatarlar Bakıdan Qarsa, Qarsdan Bakıya gedir. 
Əsas olan da budur.

"Bəxtsiz gəlin" barədə o biri QEYDLƏRİ BURANI BAS OXU
Arkadaş, hanı bes o verdiyin sözler?


"Azərbaycan Dəmir Yolları" QSC-nin sədri Cavid Qurbanov  2016-ci ilin mayında verdiyi açıqlama

Nəqliyyat Nazirliyinin saytında yazılır ki, dəmiryolu 2015-in ikinci yarısı istifadəyə veriləcək.

Qızını öldürmək istəyən Mirzə Cəlil

Mirzə Cəlili yenidən tanımaq üçün “Xatirələrim”i oxmağınız vacibdir

Cəlil Məmmədquluzadənin orta məktəblərdən şüurlarımıza hopan bir fotosu var. Bu sətirləri oxuyan kimi yəqin… dərhal gözünüz önünə o foto gəldi: bığları yuxarı dartılan, dolu sağlam sifətli və bir az özündən razı, kefli bir obraz…
Mirzə Cəlilin yazıları da bir başqa aləmdir. Böyük acılardan yazsa da, onun əsərləri dodağımızı qaçırdır, kefimizi açır. Adam onun əsərlərini oxuduqca deyir; nə ola bu adamın yanında olasan, doyunca söhbət edə, zarafatlarını dinləyəsən. Beləliklə, beynimdəki Mirzə Cəlil çox şən biri idi. Həmidə Xanım Cavanşirin “Xatirələrim” kitabını oxuyanacan.

Qorxaq, şübhəcil, vasvası…

Bu kitabı ərsəyə gətirən Mehriban Vəzirdir, bu iş üçün mən ona təntənəli surətdə təşəkkür edirəm.
Həmidə xanımın bu kitabını mən cana faydalı əsərlər sırasına salmışam və kitab oxumağı bacaran bütün insanlara onu şiddətlə tövsiyə edirəm. “Xatirələrim” bizə Mirzə Cəlili və onun zamanını anladan ən sanballı mənbələrdəndir. Həmidə xanımın anlatdığı Mirzə Cəlil şüurumdakı Mirzədən fərqlidir. O, vasvasıdır (otağına belə elan yazıbmış: xahiş edirəm mənimlə əllə görüşməyin, uzun söhbətlərlə başımı qatmayın) əsəbidir, qaşqabaqlıdır və qorxaqdır.
“Çox ehtiyatlı və şübhəcil idi. Bəzən çox qorxaq olurdu. Tək-tək adama inanırdı. Gecə yatarkən otağın bütün qapı-pəncərələrini bağlayırdı”.

Övlad qatili olacaqmış

400 səhifəyə qədər kitabda Mirzənin bircə zarafatını da görməyib xeyli təəccübləndim. Əvəzində onlarla yerdə belə qeydlər var: “Mirzənin kefi yox idi”, “Mirzə əsəbi idi” və s. Bəli ümumiləşdirilmiş formada bir-iki yerdə Mirzə Cəlilin kefinin kök olduğu yazılıb, amma ailədə, dostları ilə bağlı bircə dodaqqaçırdan da xatirə yoxdur.
Mirzə Cəlilin sinirlərinin çox oyaq olmasına dair bir əhalvatı onun özünə istinadən Həmidə xanım belə yazır: “Mirzə Cəlil 1898-ci ildə Naxçıvanda yaşayanda bir yaşlı qızı bərk ağlayırmış, uşağı sakitləşdirmək mümkün deyilmiş. Uşağın çığırtısından bezən Mirzə onu quyuya tullayıb canını qurtarmaq üçün qucağına alır və… yolda fikrini dəyişir”.

AXC və Sovet Azərbaycanına qarşı biganəlik

Mirzə Cəlilin qorxaqlığı başadüşüləndir. Azı dörd dəfə onun barəsində (Bakıda, Qarabağda, Iranda, Tiflisdə) ruhanilər ölüm hökmü çıxarır. Hökm olsa da bunu reallaşdırmaq kimsəyə qismət olmur. Mən bu məqamı Azərbaycandakı jurnalist qəsdləri ilə tutuşdurdum. Deməli, dövlətin marağı yoxdursa, yazar haqqında ha hökm çıxarsınlar, onu həyata keçirmək asan deyil.
Mirzə Cəlilin AXC və sovet Azərbaycanına da münasibəti birmənalı olmayıb. Həmidə xanım bir tərəfdən yazır ki, onun da, ərinin də Müsavat hökumətinə münasibəti yaxşı olmayıb, onların Həmidə xanıma deputat olmaq təklifini rədd edib. Amma maraqlı burasıdır ki, türklərin Şuşada nizam-intizam yaratmasını, ermənilərin təcavüzünü dayandırmasını xoş sözlərlə yad edib. Bakını azad edən Nuru Paşanın Ağdamda onlarda qonaq qalmasına da Həmidə xanım ayrıca diqqət ayırıb. AXC-nin yıxılmasından sonra qurulan Sovet Azərbaycanına münasibətini isə biz sözlərdə yox, əməllərdə görürük. Mirzə Cəlilin ailəsi AXC yıxılandan dərhal sonra “bu yerlərdə rahatlıq itdi” deyib, Irana üz tutur.

Əlyazmalar yanır

Ara sakitləşəndən sonra Azərbaycandan geri dönüş dəvəti alan Mirzənin Azərbaycan rəhbərliyinin əksəri ilə əlaqəli olsa da nə jurnalı, nə də özü üçün heç bir şəraitlə təmin edilmir. Ona verilən ev o qədər dar olur ki, hətta ailə üzləri sığışmır.
Təsirli səhnələrdən biri də bu: 1931-ci ildə evin soyuqluğu ucbatından Mirzə Həmidə xanımın israrına baxmayaraq, əlyazmalarını sobaya atıb otağı isidir…

Çara da xiffət edirik

“Xatirələrim”də heyran qaldığım bir məqam da Çar sisteminin poçt xidməti oldu. Belə görünür ki, insanlar o zaman bir-biri ilə çox rahatlıqla məktub əlaqəsi qururmuşlar. Məktublar indiki kimi orda-burda itib batmırmış (Yasamal məhkəməsi ilə bizim redaksiyanın arasında 2 km məsafə var, amma bu qədər yaxından məktub bəzən bir aya gəlib çatır).

Zəhmət heç vaxt ayıb deyil

Mən mediada çalışan və öz qələmini şərə satan çox insanları tanıyıram. Onların ən böyük özünümüdafiəsi belə olub: mən yazı adamıyam, azad, tənqidçi mətbuatda da balamı saxlamaq üçün pul yoxdursa, neyləməliyəm. Mən neçə dəfə belələrinə demişəm, gedib qoyun otar, göyərti sat, təki vicdanla yaşa! Onların cavabı: mən qələm adamıyam!!
Mirzə Cəlil də qələm adamı idi, düşünmürəm, səngərdəyişənlər ondan daha yaxşı yazsın. “Xatirələrim”də oxuyuruq ki, o boyda nəhəng Mirzə Cəlil günlərini təsərrüfatda keçirib, pambıq əkib, taxıl biçib və s.

“Ermənipərəst Amerika”

Bizdə çox yanlış olaraq, özümüzdən başqalarına qarşı etimazsızlıq var. Bizə çox vaxt elə gəlir ki, bütün dünya dövlətləri, xüsusən xristina dövlətləri sıradan çıxmağımız üçün gecə-gündüz düşünür. Amerikanın, Avropanın ermənipərəst olması barədə AzTV-dən saatlarla tezislər eşitmişik. Bir xatirə yazım, bəlkə başqaları ilə münasibətlərimizi götür-qoy etmək üçün vəsilə oldu. Həmidə xanım bildirir ki, 1918-ci ildə Qarabağı dəhşət aclıq bürüyür. Bu zaman xəbər gəlir ki, Amerikadan doktor hartman adlı biri Şuşanın erməni səmtində yerləşib və ermənilərə yardım edir. Həmidə xanım tərəddüdlə o həkimlə görüşə gedir və müsəlman şuşalıların acınacaqlı vəziyyətindən söz açır və… “doktor məni dinləyib həmin saat sərəncam verdi. Onun göstərişi ilə mənə böyük həcmdə pul verdilər. Sonra qənd, çay, qəhvə, müxtəlif dənli məhsullar və başqa ərzaq növləri ilə yardım etdilər”.
Yazını uzada bilərəm, ancaq daha yaxşısı kitabı təcili tapıb oxumağınızdı.

Qeyd: Bu məqaləm "Azadlıq" qəzetinin 16 Avqust 2012 sayında dərc edilib. Link BURDA

11.12.16

Lenin Lütfüzadə və Əliyev rejimi


İqtibas V.İ. Leninin "Materializm və empriokritisizm" əsərindən götürülüb.

23.11.16

İran şahının "qazlanması" (ibrət)

1963. İran şahı Məhəmmədrza arvadı Fərəhlə ABŞ-a səfərə gedir.
Şah özün şirin satmaq üçün ABŞ prezidentinin arvadı Jaklin Kennediyə bir zamanlar Şir ürəkli Riçardın xanımına məxsus antikvar komplekt (briliyant qaşlı üzük, sırğa, boyunbağı və s) bağışlayır.
Şahın qaynanasının şahidliyinə görə bu hədiyyənin alınması üçün Məhəmmədrza üzminlərlə dollar xərcləyibmiş.
ABŞ prezidenti isə bu bahalı hədiyyənin qarşılığında şaha bir köhnə qalstuk verir. Deyir ki, bunu vaxtı ilə Corc Vaşinqton taxıb.
Prezidentin arvadı isə Məhəmmədrzanın övrətinə akvarellə çəkilən bir tablo bağışlayır, onu belə mazata mindirir ki, bu şəkili o kollecdə oxuyanda çəkib.
Qaynana yazır ki, qalstukun qiyməti heç bir dollar yox imiş. Buna görə onlar iqamətgahlarına qayıdanda Şahın arvadı Fərəh Diba elə Məhəmmədrzanın yanında qəzəblə kükrəyib deyir: "Bu ... qonağa cındır qalstuk bağışlayıb, hələ iddia da edirlər ki, bu Vaşinqtonun, yaxud Linkolnindir" :)

20.11.16

"Həsənağa qohumlarının" ölkəsində Həsən bəy olmaq

Hesen Kerimov bəyin bu fotosunu özüm çəkmişdim.
Məncə, bu foto özü hər şeyi deyir. Çox ağır oldu bu itki, çox.
Amma bu ötən anlarda soyuq başla özümə sual verməyə də macal tapdım: Həsən bəy guya nə vaxt, necə vəfat etsəydi bizi yandırmazdı ki? 
Bizə təsəlli verən onun necə yaşamasıdır, eləcə də necə vəfat etməsi!
Həsən bəy Azərbaycanın bir nömrəli rayonun başçısı olub-Səbailin. Çox çətin dövrdə işləməsində baxmayaraq, onun rəhbərliyindən kiminsə şikayət etdiyin eşitməmişəm. Çünki, düz adam olub, düz işəyib, harama bulaşmayıb. Bunun parlaq sübutu Səbail dairəsindən deputatlığa namizəd olarkən qazandığı səslərdir (bu səslərin nəticəsinin hökumət oğurlasa da, Avropa Məhkəməsində təsdiqin tapdı).
***
Həsən bəy bir nömrəli rayonda yüzlərlə evi pulsuz insanlara paylayıb, amma özü şəhərin ucqarında yaşayıb!
O "başçı"ykən, məktəbli oğlu yanılmıramsa, iki dəfə qaçıb ondan xəbərsiz Qarabağa döyüşə gedib.
Həsən bəylə rayon müşavirələrinin birində
***
Həsən bəy mən tanıyandan AXCP-nin üst eşalonunda olub. Ona nələr təklif olunmayıb, nələr. Amma o, cəbhəçi ilə 1 manatlıq çay içməyin ləzzətini "irin qandan" törəyən cah-cəlala dəyişməyib.
Yorulmayıb, mübarizəsindən usanmayıb!
***
Bütün mitinqlərdə, partiya tədbirlərində sağlamlığı yol verməsə də, rəhbərlik səviyyəsində "bu işlərlə özünü yormağa icazə vermirik" tövsiyyəsi verilsə də, o həmişə özünü işə atırdı. Rayon şöbələri ilə əlaqə saxlamaq, ayrı ayrı insanları ruhlandırmaq, danlamaq işiydi.
Həm də bunu heç zaman, inzibatçı kimi etməzdi, "qadan alım"la həll edərdi. Əsəbləşdiyi də olurdu. Amma ondan incimək çətin məsələydi. Hamı qəbul edirdi ki, bütün şüurlu ömürünü mübarizəyə verən, bu yolda dözülməz məhrumiyyətləri saçlarını ağardan Həsən bəy nəyisə acı deyirsə belə, özü üçün demir, ümumi mənafeyimiz üçün deyir.
***
Həsən bəyin ictimai missiyası bir yana, mən ona bir yoldaş olaraq borcluyam. 2003-də həsb oldum. Nə qədər dost tanışın "daş atıb başın tutduğu" məndənü z döndərdiyi bir vaxtda Hesen bəyi, Cemil Hasanli ilə ailəmizin yanında gördüm. Evimizi ziyarət etmişdilər, daha sonra isə məhkəməmdə olmuşdular. Nəzərə alın ki, Natiq Ədilov ondan indiki Natiq deyildi, yəni nə siyasi postu-filanı yox idi, sıravi bir rayon cəbhəçi idi.
Qardaşım Murad Adilov da həbs olanda sayğılı cəbhədaşlarımla birgə Həsən bəyi yanımızda görmüşük. Belə faktlar, birdimi, yüz birdimi?
Bütün ölkə boyun təkcə "Cəbhə" xəritəsini əzbər bilmirdi bu insan, eyni zamanda hansısa kənddəki bir cəbhəçinin dərd sərinə bələd idi. Biz sənin haqqından hələ çox danışacıq, qocaman KİŞİ. İndi isə izn ver xatirəni sükutla yola verək! Rahat yat!

(20 noyabr 2015)

19.11.16

"Qərb dairələrinin Bakı hoqqaları"

İlham Əliyev Qərb ölkələrini "islam düşməni" olmaqda elə ürəkdən ittiham edir ki, bəzən mən də düşünürəm ki...

bəlkə, Bakıdakı "Əbu Bəkr" məscidini İngiltərə 3 ildir qapısı bağlı saxlayır?
bəlkə, Şəhidlər camesinin qapısını 3 ildir Mossad kilidləyib?
bəlkə, "Peygəmbərimiz hz Məhəmmədin" məscidini uçurub onun yerində bina tikən Ramiz Mehdiyevin yeznəsi yox, Obamanın qızının sevigilisidir?
bəlkə, Bakıda azanı səsgücləndirilənlərlə verilməsini yasaqlayan Hacıbala yox, Fransa prezedenti kafər Olanddı?

11.11.16

"Azərbaycanı Suriyaya döndərmək" haqqında


Mene göre yer üzünde ağıllı, ağlı zeif xalq, millet yoxdu.
Bütün xalqlar eyni yolu keçir, keçecek; hamısı da eyni nailiyyetleri, ezabları dadacaq, dadır. Biri tez, biri gec.
Baxın, indi bezileri ereb ölkelerinde dava-dalaşı esas tutub müxalifeti şantaj edir.
Deyirler, deyişiklik edib buranı Misir, Suriyaya döndereceksiz?
Xeyr ve esla.
Misir, Suriya bizim dalımzca gelir, biz eksine getmirik.

Suriyada, Misirde baş verenler bizim coğrafiyada azı yüz il önce olub.
1909-cu ilde M.E. Resulzadenin "İran mektubları"n oxuyuram (Rəsulzadə və AXC barədə maraqı kitabları BURANI BAS PULSUZ ENDİR). Ele şeyler yazır ki düşünürsen kinodur.
Meselen, inqilabdan sonra Tehranda, Tebrizde qurulan dar ağaclarından.
Resulzade yazır ki, her axşamçağı dara çekme olurdu, camaat sebrsizlikle o anı gözleyirdi.
Hamı şadyanalıqla, alqışla inqilab düşmenlerinin asılmasını alqışlayırdı.
Hetta konkret ad yazıb-Şeyx Mehdi, öz atasının dara çekilmeyine göre camaatdan tebrikler qebul edib. çünki atası kazyol olub inqilabçılata torba tikirmiş.
Bele-bele işler.


(2013, 10 noyabra aid facebook qeydi)

6.11.16

Elçibəyə gülürdük

 İman gətirib, saleh əməl sahibi olanlar yaşları çatırsa, mənim haqq sözümə şahidlik edəcəklər. Mən Sabirabadlıyam. Bilirsiniz ki, bizim rayon camaatına pambıqla qan uddurublar. Dastanlar, rəvayətlər var pambıq zülümünə dair, bu haqda sonra danışarıq.
Cəbhə hakimiyyətə gələndə ölkədə müharibə gedirdi, çoxlu həll olunası problemlər vardı. Ancaq bu çətinlik içində adamlar gülməyə, hətta qəşş eləməyə mövzular tapırdılar. Dəqiq yadımdadı bizim camaat ən çox belə bir hadisəyə uğunub keçirdilər.
Prezident Elçibəydən müxbirlər soruşmuşdu ki, bəy bu pambıq işi nə olacaq?
O da deyib ki, necə olacaq, pambıqdır da, yığarlar lap yaxşı, varlaşarlar, yığmazlar da öz işləri...
Camaat üçün bu gülməli idi. Necə yəni ə, pambığı yığırsan yığ, yığmırsan cəhənnəmə. İnsanlarımız o vaxt hələ bilmirdi ki, xüsusi təsərrüfatın, bazar iqtisadiyyatının olduğu yerdə prezident pambıq ək, xurma becər, nar soku çək sərəncamı, göstərişi verə bilməz. Öz işindi. Lakin, camaat bunu hələ idrakından keçirə bilmədiyindən "ha-ha-hah" eləyib şənlənirdi.
“Eşitmisiz də, Elçibəy deyib ki kim istəyir pambıq əkməsin yığmasın”- dədənin evi yıxılsın zamana yiyəsi. Belə də prezident olar!!?? Camaatı da qınamaq olmazdı. Onlar gözlərin açandan görmüşdülər ki, atanın oğul, ərin arvad üzərində hökmündən çox kolxoz sədrinin, briqadirin, hətta manqa başçısının onlara təsiri, hökmü var.

Xülasə, müdrik xalqımız “ulu öndər”lə birgələşib insanlara azadlıq kimi qorxulu fenomeni bəxş edən Elçibəy hakimiyyətin yıxdı, bir az toxdadı. Lakin, bu hakimiyyətlə birgə camaatın təbəssümü də əldən getdi. Yox, yox, bu o anlamda deyil ki, “ulu öndər” və onun layiqli davamçısının hakimiyyyəti zamanı gülməli hadisələr baş vermir. Verir, həm də lap çox. Ən yumoristik yazıçıları tozda qoyan sənət əsərini bizim nazirlər, başçılar, prokurorlar hər gün istehsal edib xalqın ixtiyarına verir. Ancaq...
Ancaq bu geridə qalan illərdə camaatımıza o qədər teksun yağı, toyuq budu yedirtdilər ki bizim təbii reaksiyalarımız da kəllə mayallaq oldu. Bu mənim qənayətimdir. Sizdə başqa variant varsa, yazın öyrənim. İnsanların yumor hissi yerindədirsə, siz imam, aşağıda siz təqdim eləyəcəyim fakt niyə dildən-dilə, kitabdan-kitaba düşmür? Niyə bu faktı şairlər nəzmə, qəzetlə manşetə çəkmir?
Hansı fakt?? Buyurun. Oxuyun, Sabirabad rayon İcra hakimiyyətindəki iclasa həsr edilən reportajdan seçmələr.
“Lakin pambıq yığımının sürəti çox aşağıdır. Hava şəraitinin yaratdıqları çətinlikləri səbəb kimi sayılsa da əsas məsələ odur ki, yerlərdə bu işlərə lazımi məsuliyyətlə yanaşılmır. 2016-cı ildə pambığın əkinlərində gecikmələrin olduğu nəzərə alınaraq bizim rayona hektardan 20 sentner hesabı ilə 12000 ton pambıq tədarükü nəzərdə tutulmuşdur. Toplanmış pambığın 80%-i əl ilə yığılmışdır. Amma bu sahədə səfərbərlik əksər yerlərdə qənaətedici deyildir. Kənddə yaşayan hər bir kəs, vəzifəsindən asılı olmayaraq pambıq yığımına səfərbər olmalıdır. Şəhərdə yaşayanlar da təşəbbüs göstərməlidirlər. Vəziyyətin son dərəcə gərginliyini nəzərə alaraq hamı bu işə səfərbər olmalıdır. 2017-ci ildə rayon üzrə 15 min hektar pambıq əkilməsi qarşıya vəzifə kimi qoyulmuşdur. Ölkə başçısı Sabirabadda keçirilən toplantıda gələn il respublikada 100 min hektar pambıq əkməklə hər hektardan 25 sentner məhsul götürülməsi tapşırığını vermişdir”
( Sabirabad "incilərin" BURANI BAS OXU).
Necədi, düzün deyin?? 
Nə Kefli İsgəndərin yeridi, çıxıb soruşsun: Bəə, niyə ağlamırsız əəə!!
 

Ad günü problemi

Bu risalə azman mühərrir Səbuhi Məmmədlinin “Şərq” qəzetinin ad günündən reportaj yazmasına təpkidir
Adı, soyadı başına bəla olan doktor Əli Şərətinin kitablarının arasında sizin rastınıza nə vaxtsa “İnsanın dörd zindanı” adlı bir yazısı çıxacaq. Bu sənətkarın 1970-ci ildə etdiyi məruzədir, sonra kitaba salınıb. Söz gəlişi deyim ki, Əli Şəriətinin 20 cild civarında kitabları çap edilsə də, müəllim onlardan klassik mənada 3, 4-ün yazıb, qalanları onun məruzələri, konfranslardakı çıxışlarıdır. Lakin, o çıxışlar, məruzələr o qədər sistemli, əhatəli olub ki, onları kitaba salanda məzmunsuz söz yığını təsiri bağışlamayıb.
***
“İnsanın dörd zindanı”nda müəllif göstərir ki, biz insanlar doğuluşdan bizi əhatə edən təbiətin (1), tarixin (2), cəmiyyətin (3), öz eqomuzun (4) əsarətindəyik. Onun təbirincə əsl insanın missiyası bu zindanlardan özün azad eləmək, dörd yanı alan bu divarları, eləcə də özünü söküb təzədən yığmaqdır. O bu prosesi “iqbal” adlandırır.
Mən ağır söhbətlərlə bu istirahət günü zəhlənizi tökmək istəmirəm, buna heç öz gücüm də çatmaz. Məqsəd qisaca “tarix zindanı”ndan vasitə kimi istifadə edib, məni həmişə narahat edən bir hal barədə fikir mübadiləsi yaratmaqdı.
***
İki ildir, facebook və başqa sosial şəbəkələrdə doğum günümü gizlədirəm. Məqsəd təbriklərdən qorunmaqdı. Hələ ki bu planlaşdırdığım effekti vermir, bəzi çox diqqətli detektiv yoldaşlar hardansa duyuq düşür, bu günü müəyyən edir. Ancaq mən ruhdan düşməmişəm. Əminəm, yaxın gələcəkdə bu lənətlik günü bəşəriyyətin hafizəsindən silməyə və beləliklə onları da, özümü də lazımsız narahatlıqdan xilas edəcəm.
Bu eqoizimim deyil, əksinə eqoizmə mini üsyanımdı və nə qədər ki, yurdumuzda ağır və ciddi problemlər covlan edir, özümüzü belə şeylərlə əsarətdə saxlamaq bizə yaraşmaz. Bəli, ad günü təbrikləri (qəbul eləmək və yollamaq) bir əsarətdir. Əli Şəriətinin müəyyən elədiyi dörd zindanın dördü də bu ad günləri təbrik və tədbirlərində gizlənib.
***

Vaxtınız olanda diqqət edin, illah da “facebook”da ad günləri təbriklərində biz nə oyunlardan çıxırıq? Qiymətsiz adamlara qiymətli sözləri israf edirik. İstisnasız olaraq hamını tərifləyirik- axı bu “zindanın qaydasıdır”, ad günündə pis söz demək olmaz. Nəhayətdə, özümüzü də o “quş qoymaq üçün” elədiyimiz təbrik mətnlərinin əsirinə çeviririk, o biri yandan da bir gündə 2, 3 min təbrik qəbul edən soydaşımızı eqo çəlləyinə salıb bədbəxt edirik. 
Mən nə qədər adam görmüşəm, çox səmimiyyətlə bu külli miqdarda gələn təbriklərdən sonra belə status yazır: “Dostlar, hamınıza cavab verə bilmirəm, minlərlə təbrik, mesaj gəlib. Çox sağ olun”.
Kimsə bu tabloda özünü görsə, hirslənməsin, bunu mən də vaxtı ilə eləmişəm, əsla kiminsə qəlbini qırmaq üçün yazmadım. Mən belə sadəlövhlüyə güləcək qədər müdriklikdən xali deyiləm, əksinə hər dəfə belə şeyi görəndə qəlbim qübar edir. İstəyirəm həmin an, o gözəl insana yazım ki, müsyö, madam sən belə elə, gələn il sil hər yerdən ad günlərini gör 10 nəfər səni təbrik edəcəksə, xəbər elə sənə xalis “Şampan şərabı” yollayım. Bu reallıqdı, özü də acı reallıq zad yox. Bu təbii haldı. Dünyaya gəlmisən, lap yaxşı, get işinlə məşğul ol.
İfrata varmış kimi görünməyim, ad günü tədbirlərinin ailə çərçivəsinə, qohum, dost arasında qeyd olunmasına normal, hətta yaxşı baxıram. Təbii, bunu biznes alətinə çevirmədən (sən ad günümə filan şeyi al, mən də filan forması). Bundan başqa ömürünü müəyyən bir həddə (məsələn 50) şərəflə daşıyan, həyatda yaxşı nümunələr yaradan insanları təbrik yağışına tutmaq da pis deyil. Ancaq indi qarşılaşdığımız mənzərə fövqəladə acınacaqlıdır. Cavan cavan uşaqlar təbrikin çox gəlməsi üçün nəzirlər kəsir, təbriki az olanlar dünyadan əhdini kəsir, depressiyaya girir və s. Bizim gündəmimiz “ad günləri” ilə formalaşmağa başlayıb. Mən sizləri bu gedişata qarşı mini üsyana səsləyirəm.
Bitmədi, yazının ikinci hissəsi də var.

"Hara gedib, o Elçibəy !!!???"

2000-ci ilin axırlarında AzTV-də "Cəbhə-Müsavat" hakimiyyəti əleyhinə növbəti "zəhmətkeş reportajları" hazırlanırmış.
Bir kişi çıxır gözünü yumur ay Əli Kərimli, Pənah Hüseyn, İsa Qəmbər belədir filandır, asıb kəsir.
"Paytaxt sakini" Əbülfəz Elçibəyə kecəndə qıraqdan kimsə deyir ki "ayə onu yox , o rəhmətə gedib".
Kişi söhbəti tuta bilmir, qayıdır ki, "hara gedib, niyə gedib Elçibəy, gəlsin hesabat versin" :)

Bəndəniz bu yazdıqlarını möhtəbər bir zatdan eşitmişdi. Həmin o mübarək zat bəndənizi inandırmışdır ki, bu hadisəni şəxsən televizyondan iziləmişdir. Bəndeyi həqirin o mübarək şəxsin sözünə qarşı hər hansı quşqusu yoxdur, yenə də hansısa xətadan aləmlərin Rəbbinə pənah aparıram, düzü Xüdavəndi aləm bilər.

3.11.16

Sümükləri sındı, inamı yox

Mənim bir dostum var- Asif Yusifli. Onunla dostluğumuzun təməli 1997-ci ilə dayanır.
Asif mərd insandır. Tək-tük adam var ki, özümdən nikbin hesab edirəm, onlardan biri Asifdir. 
Adam var, barmağının ucuna tikan batır, amma salam verməyinə peşman olursan; olmayan min bir xəstəliyi, mücərrəd qayğısı, problemi ilə adamı yükləyir, yorur.
Asifdə tərsindədir. Mən bilirəm onun boğaza dirənən qayğıları var: Qarabağ qazisidir, sağlıq problemi, uzun ildir növbədə olmasına baxmayaraq qərəzlə mənzil verilməməsi, "n" sayda məişət qayğıları və s...
Bunlara baxmayaraq biz Asiflə görüşəndə sözün əsl mənasında Nirivanada uçuruq. Asif belə insanlardan, dostlardandır.
O, 4 aydır, yataq xəstəsidir. Qəzaya düşüb. Tez-tez də olmasa həftədə bir onu ziyarət edirəm. Bu gün də etdim. Asif bu yarımcanı ilə məni elə fərəhləndirdi ki, bilmirəm necə ifadə edim. Onunla danışa-danışa düşündüm, inamlı olmaq nə gözəldir!
 Böyük hədəfləri məqsəd seçmək nə xoşdur!
İnamlı insan başqadır. O inamı ilə sizə Xəzəri də üzüb keçmək gücündə olduğunu təlqin edər və siz doğrudan da Xəzəri keçərsiniz.
Asif, tez sağal. Şair demişkən, "qayıt sahmana sal bu kainatı" 

Bu qeydləri bəndəniz 2012-ci ilin noyabrında "facebook" profilində edib. Aradan 4 il ötüb, Asifin yazıda sıraladığım problemləri olduğu kimi qalıb, hətta ağırlaşıb. Adam 2 ilə yaxındır günahsız yerə həbsdədir. Lakin, dəyişməyən onun sarsılmaz iradəsi, inamıdır.  Mən indi onun bu qədər məşəqqətlər içində dikduruşunu tərif etməyi belə özümə ayıb bilirəm. Mənim hünərim deyil. Mənim indi gücüm ancaq əziz dostum Asifi məndən minlərlə km uzaqda nəmli, olduqca məhbududiyyətli kamerada təsəvüvr edib, köks ötürməyə və arada belə cızma qara etməyə çatır. Lakin, bizim əhdimiz yerindədi: "Nə sevdamız bitib, nə qovğamız!!"

Asif Yusifli barədə başqa bir yazını BURANI BAS OXU

Asif Yusifli haqda daha bir qeydimi BURANI BAS OXU

Asif Yusifli barədə qısa VİDEO TƏQDİMATI BURANI BAS İZLƏ

21.10.16

Almaniyanı dolayan azərbaycanlı

 DİBAÇƏ
Mühacirət normalda əzablı hadisə olmalıdır. Hicrət barədə nə qədər qəm-qüssəli kitablar, əzablı xatirələr var. Amma biz azərbaycanlılar elə elədik ki, hicrət anektoda döndü.
Hicrət bizdə indi "dezertir"liklə sinonim sayılır və əksərən də bu düz qiymətləndirmədir.
"Bbiz azərbaycanlılar" yazdım, ancaq həqiqət belədir ki, biz tək deyilik, hətta bir neçə xalqa baxanda bu mövzuda abırlıyıq)
***
Alman dövlətini dolaya bilən azərbaycanlılar
Martin Şults

Martin Şults almandı. Siyasətçidir. Qanı-qanımızdan, canı-canımızdan deyil. 2014-ün 2-ci yarısında Azərbaycan hökuməti qılıncın çəkib qhtləri doğrayanda, o haray qaldırdı. Dedi, "a müsəlman əlini saxla, neynirsən sən?"
***
Xüsusi ilə bu alman siyasətçi Leyla Yunusun xanımlığına və xəstəliyinə görə haqsız mühakiməsindən qəzəblənmişdi.
O zaman (dekabr 2014) bizim QHTlərdən bir dəstə yığışdı, cənab Martin Şultsu lənətləyən bəyanata imza atdılar.
                                                                                  ***
İndi nə görsəm yaxşıdı? Avropa Birliyinə, bu alman siyasətçisinə haqlı tələbə görə (təkrar edirəm məzlumları müdafiə etdiyinə görə) etiraz edən QHT-lərdən birinin yaradıcısı, boz kardinalı Almaniyaya pənah aparıb. Bəli, bəli vurub məni də oyana keçib Alman dövlətindən mədəd umub ki, məni qoruyun, yoxsa İlham Əliyev məni şişə çəkib Ziya Məmmədovun oğluna yedirdəcək...

***

Statusun bu yerində bəndeyi-həqiriniz bilmir, həmin yoldaşla eyni mühacir statusun paylaşdığına görə öz acı taleyinə gülsün, yoxsa Alman dövlətinin humanistliyindən (bəlkə də əfəlliyindən) heyrətlənib özün çaya atsın?!
Görən, Almaniya özünü bu cür əfəlliyə qoyub, yoxsa, bizimkilər çox "fərasətli"dilər. Eyyub Yaqubov sözü olmasın "kim bilir?"

13.10.16

Naxçıvanda allahsızlıq

Naxçıvan MR-da aparılan seçkinin nəticələrinə baxıb dəli olmamaq mümkünsüzdü. 
Girin siz də baxın, msk.gov.az da.
Belə seçkini keçirməyi İlham özünə necə yaraşdırır. Və ya Vasif Talıbov.
Yüzlərlə kənddə guya sanki insanlar ağır söyüş qoyub və o söyüşə intizamla əməl ediblər ki, bir kənddə Cəmil Həsənliyə birdən artıq səs vermək olmaz.
Təkrar edirəm, belə protokol yazıblar; yüzlərlə kəndin hamısından Cəmil bəy guya cəmi bir səs alıb. Buna inanan insan pitekantropdan da zəkasızolmalıdır.
Hesab edirəm ki, vətənpərvər azərbaycanlıların hamısı təkcə Dağlıq Qarabağ dərdini düşünməməlidir, Naxçıvan Muxtar Respublikası əldən çıxıb, təcili oranın Azərbaycana ilhaq edilməsi və orda insani bir rejimin yaradılması barədə iş aparılmalıdır.
Dəhşətdir sadəcə, qarayola gecə vaxtı hardan baxdım o nəticələrə.

Əli İnsanovun əfv ərizəsi

Əli İnsanov 11 il həbsdə qaldı. İndi onu təzədən 4-5 illiyə məhkum edirlər. İki şeyi diqqətinizə çatdrım, bizi idarəedənlərin necə yalançı, şərbaz, qorxulu ünsürlər olduğun bilin.
1. İnsanov həbs olandan bir həftə donra MTN, DİN və Prokurorluq guya onun etiraf ifadəsin yaydı. Orda yazılmışdı ki, "mənim gördüyüm iş çirkin işdi və buna görə özümə nifrət edirəm".
"Mənim gördüyüm iş"-yəni, guya İlham Əliyevə qarşı çeviriliş planı.
Güc orqanlarının yaydığı bu "etiraf"a hətta İlham Əliyev də sonra istinad elədi. Amma vəkillə ilk təmasda İnsanovdan təkzib gəldi, ki belə bir şey olmayıb.
2. İkinci əfv ərizəsin "525-ci qəzet" ərsə gətirdi və ildırım sürəti ilə bütün parazit hökumət mediasına yayıldı. Bu baş verdi 3-4 il əvvəl. O zaman inandırıcılıq üçün hətta ərizənin "Əl yazmasın" nümayiş etdirdilər. Yalanın ömürü bu dəfə daha az oldu. Yenə təkzib gəldi ki, özləri İnsanovun yerinə əfv ərizəsi yazıblar.
"Əfv ərizəsi yaxşıdır, yoxsa pisdir" diskusiyası açmadan yuxarıdakı iki faktı təhlil yekunlaşdırsaq bu alınır: İlham Əliyev İnsanovun əfv ərizəsinə möhtacdır.
İnsanov isə uzun müddətli məhkumluğuna baxmayaraq bu lütfi Əliyevə qıymır.

8.10.16

Tənzilə Rüstəmxanlının "qəhrəmanlığı" haqda bir kaç kəlimə





“Mən heç zaman sizin “qəhrəman” hesab etdiyiniz Əli Kərimlini lider hesab etməmişəm. Onları bu tədbirə də özüm dəvət etməmişəm. Çünki sırf mənim təşkil etdiyim tədbirdir
... Bilirsiz, müxalifətdə olmaq o demək deyil ki, milli maraqları satasan. İnanın ki, sabah Türkiyədəki kimi bir hadisə olsa və Azərbaycanın taleyi həll olunsa, xarici fondlardan maliyyələşən şəxslər ABŞ-ın tapşırıqlarını yerinə yetirəcək”.

Bu sözləri « Azəri-Türk » Qadınlar cəmiyyətinin sədri Tənzilə Rüstəmxanlı deyib. Tənzilə Rüstəmxanlının belə qəzəbli bəyanat verməyə vadar edən ona tutulan irad olub. İrad bu olub ; Yasəmən Qaraqoyunlu adlı çıxışçı deyib ki, ay xanım, Azərbaycanın dövlət müstəqilliyinin 25 illiyinə dair (anan ölsün ay müstəqillik !) tədbir keçirirsən, ancaq bu müstəqilliyin əldə olunmasına liderlik edən adamları, təşkilatları qoymusan qırağa, jalə şirəsi ilə bəslənənləri çağırıb oturtmusan yuxarı başda. Bu yava işdir axı.

Tənzilə xanım da, lap başda oxuduğunuz çılğın bəyanatı respublika ictimaiyyətinin diqqətinə o an çatdırmışdır.
Hörmətli Tənzilə xanımın özünə kimi lider bilir, öz işidir, nəyimizə lazım. Fəqət, onun Əli Kərimlini dırnaq arası qəhrəman elan eləməsi, ictimai-siyasi baxımda bir naxələflikdir, üzərində bir az dayanılası məqamdı. İş burasıdır ki, bəlkə də yeniyetmələri bu cür pafoslu sözlərlə tövlamaq olar.

Ancaq, Tənzilə xanımın indi biət elədikləri üçün, eləcə də yaxın tariximizi unutmayanlar üçün bu açıqlama acı gülüşdən başqa bir şeyə yaramır. Tənzilə Rüstəmxanlı, bəlkə də Əli Kərimli də unuda bilər, Natiq Ədilov isə əsla unutmayıb ki, Tənzilə xanım üçün Əli Kərimli uzun illər əsl qəhrəman olub. Bəlkə, indi də elədir, sadəcə o da Hacı Şahin kimi təqiyyə edir, ona sözüm yox. Bəndəniz isə təqiyyə əhli olmadığından bir tarixi anı car çəkməlidir.

Əfəndilər, haman bu xanım 1999-cu ildə indi dırnaqarası qəhrəman hesab elədiyi Əli Kərimliyə qılınc təqdim eləmişdi. Özü də bilirsinizmi necə ? Paah, böyük bir həngamə formasında. O zaman bir « Press klub » vardı, ora cəm eləmişdi bütün jurnalistləri, tanınmış simaları və bu simvolik qılıncı Əli bəyə təqdim edərək demişdi ki, bu sizin parlamanda qılıncdan da kəskin çıxışlarınıza, qəhrəmanlığınıza görə təqdim edilir.

İndi mən üz tuturam, Tənzilə xanıma və Əli bəyə.
O qılıncı neynəmək lazımdı? Xahiş edirəm, bizi intizarda saxlamayın, qılıncın müqəddaratı ilə bağlı ictimaiyyəti bilgiləndirin.
Gəlirik söhbətimizin ən şirin yerinə.

Yəni, bura... “Bilirsiz, müxalifətdə olmaq o demək deyil ki, milli maraqları satasan. İnanın ki, sabah Türkiyədəki kimi bir hadisə olsa və Azərbaycanın taleyi həll olunsa, xarici fondlardan maliyyələşən şəxslər ABŞ-ın tapşırıqlarını yerinə yetirəcək”.

Bu adımı sənə qoyaram, səni yana-yana qoyaram taktikasıdır.
Əzizlər, bu sözü Tənzilə xanım tez-tez xatırladır ki, guya kimlərsə xaricdən pul alıb ana vətənimizi gözdən salır, billik kimliyimizi baltalayır və s. Razısınızmı? Yəqin, siz də onun belə çıxışlarından doymusunuz. İndi sizdən bir söz soruşacam, xahiş edirəm, kişi kimi cavab verin. Tutaq ki, birdən Tənzilə xanımın əlinə belə bir materal keçir: “ Filankəs adlı müxalifət funksioneri ABŞ Dövlət Departamentindən qrant alıb. Qrantın təyinatı Birləşmiş Ərəb Əmirliklərində fahişəlik edən azərbaycanlı qızlardır”.
Siz ölənlərin goru, belə şeydən sonra Tənzilə xanımı durdurmaq olardımı? Nə danışırsınız? Əsla.

Yəqin, onun qılınc kimi bəyanatlarında bu cür ifadələr üzərdi: “Görürsünüzmü!! Şərəfsizlər pul xərcləməyə sahəmi tapmırlar! Onlar qəsdən belə şeylə uca Azəri-türk qadının gözdən salır! Hamısı Masonlar! Hamısı qlobal güclər! Vatan hainleri” Allah kahr etsinşkdjkfhüjkhgkrjegqujgi3rn vfegj!”

Heyhat, gözəl qardaşlar, dəyərli bacılar!
Bu bu xəyal məhsulu deyil. İş burasındadı ki, Tənzilə müəllimə özü, təşkilatı 2003-cü ilin yazında (tarixə diqqət!!!) ABŞ Dövlət Departamentindən külli miqdarda qrant alaraq belə bir layihə həyata keçirib. Təsəvvür edirsinizmi?! Azərbaycan qızlarının Dubay məcaralarından yazmaq üçün o layihənin pulundan jurnalist də tutub və BƏƏ-nə yollayıb. Bunlar hamısı Natiq Ədilovun arxivində yatan və bir-sıra etik səbəblərdən çox təfərrüatına varmaq istəmədiyi və elə bu səbəbdən uzun illərdir danışmağa hacət duymadığı faktlardı.
Allah şeytana lənət eləsin!