İzmir

    İzmirə bir borcum var. İstəyirəm onu qismən ödəyəm. 2012-ci ildə bizi, bir qrup jurnalisti Türkiyə səfirliyi bir həftəlik İzmir səfərinə aparmışdı.
    Bu o jurnalistlər idi ki, səfirliyin elan etdiyi müsabiqədə qalib olmuşdular.
    Bizi aparanda şərt kimi yox, amma dostcasına demişdilər ki, yaxşı olar qayıdanda təəssüratlarınızı yazasınız, biz də onlardan bir kitab edərik.
    Deyəsən, hamı bunu elədi, bir mən xaric.
    Hələ də anlaya bilmirəm, o qədər zəngin təəssürat ola ola niyə bir kə...lmə İzmir barədə yaza bilmədim. Günü-günə satdım, sonra gördüm çox gecdi.
    İzmir barədə nə deyə bilərəm.

    Əlinin altında internet olan bir insana İzmirin tarixindən-filandan danışsam bu boşboğazlıq olar. Oxucu, izləyici üçün təzə, bəlkə də maraqlı məndə İzmirin yaratdığı hisslər ola bilər.
    Ən birinci vurğulayacağım məsələ: İzmir məndə tarixə doğmalıq oyatdı.
    Nə mənada?
    İzmirədək demək olar, mən keçmişə, xüsusən miladdan əvvəlki söhbətlərə çox biganə olmuşam. Bir qədimi qala, heykəl barədə dünyanın ən maraqla danışan ravisi belə məni həyəcanlandıra bilməzdi. Keçmiş mənim üçün bitmiş mövzuydu.

    "Bu qazanın 3 min yaşı var" qeydi yazılan qazana ilk dəfə İzmirdə təkcə qazan kimi baxmadım.
    Mən həm də İzmirdə mədəniyyətlərin qürubu necə olur onu gördüm.
    İzmirə getmə şansınız varsa, bunu əsla əldən verməyin!



    İzmirdə, xüsusən Efes xarabalığına girəndə, bir az bəlağətlə deyəsək sanki mən zaman maşınında qədim dövrün düz ortasına səyahət edən adam kimi saydım özümü. Qədim tarixi heç zaman bu qədər özümə yaxın hiss eləməmişdim.
    Miladdan əvvəl tikilən 20 min tamaşaçı tutan stadionu görəndə heyrətin şahə qalxdı.
    Hələ o dövrə aid bizim Axundov kitabxanası boyda kitabxana qalıqları, ictimai tualetləri, hamamları görəndə keçirdiyim hissləri demirəm.
    İzmirdə çəkdiyim kiçik videoları aşağıdakı linklərdən izlə

    Birinci link, Efes xarabalığı

    İkinci link, "Məryəm ananın evi" ziyarətgahı