O daşı götürüb İsrafilin başına vurmalıyıq

"Yeralaş"da bele bir sehne vardı.
Hamının keçdiyi yolun üstüde bir daş olur. Camaat da ferqine varmadan o yoldan ötende ayaqları daşa ilişib yıxılırlar. Bunu gören bir mektebli insanseverlik edir, gedir o daşdan beş altı metre qabaqda durur, gelenleri xeberdar edır ki bax, qabaqda ehtiyatlı ol, tehlüke var.
Bu minvalla o xeyli adamı tehlükeden sovuşdurub "sağ ol" qazanır ve emeyinden özü de xoşhal olur.
Bir neçe saatdan sonra ise bir nefer gelir, şagird ona da xeberdarlıq edir. Adam "sağ ol" deyir ve gedib o daşı yoldan götürüb tullayır. Bununla da ne insanların ayağı burxulur, ne de o mektebli eziyyet çekir. Yeni, aydin olur ki, o genc adam o qeder izah işi aparmaqdansa, qolunu çirmeyin daşı redd ede bilermiş.
İndi men özümüzü- müxalifeti o mektebli kimi görürem, daş ise ilham aliyev ve onun rejimidir.
Beli, biz eziyyet çekirik, günümüzü, enerjımizi xalqımızın ayağına daş deymesin deye xercleyirik.
Amma problemin helli bu deyil. ayrı ayrı adamların müdafie teşkilatını qurmaqdan, avropa mehkemesine şikayet yollamaqdan, qanunvericilik teşebbüssü göstermekden artıq usanmaq ve el çekmek lazımdı.
Cümle müxalifet, bütün vicdanlı adamlar bir yere söz qoyub yolumuzun üstündeki daşı- İlham Aliyevi xalq düşmeni elan edib tarixin arxivine yola salmalıdır
Vessalam