Sadə həqiqətlər

Bu gün bir taksidəykən adətimə xilaf çıxmayıb rejimdən, ölkədəki qururğanlıqdan şikayətlənirdim.
Sürücünün də dərdli adama olduğunu görüb "vaxtımı saxlayıb" sözü ona verdim.
O, ölkədəki söz azadlığının bərbad durumundan, neft gəlirlərinin talan olunmasından, İlham Əliyevin yəhudi lobbisinə lakeylik etməsindən yox, tam başa şeylərdən danışdı.
Danışdı və mən başımı iki əlimlə qucaqladım. Hər nə qədər ölkədəki reallıqları bildiyimizi desək də, faciəmizin miqyasını az dərk etmişik, dostlar.
Vəziyyət çox dəhşətli dərəcədə ağırdır. İnsanlarımız çox adi, məişət problemlərində ilişib qalıb, çabalayırlar.
O sürücünün mənə dediklərindən bunu anladım.
Bəs o nə dedi?
Dedi ki, bu günlərdə Bakıda bir əzizi rəhmətə gedib. Heç demə, Bakıda hüzr mərasimi bir yana, ölünü basdırmaq ciddi problem imiş. Mərkəzdəki qəbrstanlıqda bir qəbrin yeri 2 min manat filan edir. Bir az ucuz qiymətə qəbir yeri tapmaq üçün xüsusi maklerlər varmış.
2 min manat! Bu pulu bizim ölkədə qazanmaq bilirsinzi nə qədər çətindir. Mən dərhal dəfn mərasimin başqa xərclərini bu məbləğin üstünə gəldim və dedim ki, qələt edərəm bir də həyatımla zarafat etmərəm; ehtiyatlı olmaq lazımdır, ilin günün bu vaxtında ölüb yaxınları zibilə salmaq olmaz.
Bunları qoyduq bir kənara.
İndi mənim sözüm siyasilərədir. Xüsusən, ölkədə dəyişiklik etmək istəyənlərə.
Başa düşürəm ciddi və savadlı görünmək üçün çıxışlarda NATO, Avropa İttifaqından, pentaqondan filandan danışmaq lazımdır. Ancaq xalqın qəlbinə yolu belə şeylərdən danışmaqla tapmaq olmaz.
Sadə, kasıb və məzlum xalqı narahat edən, riqqətləndirən problemlər dilə gətirilməlidir. Özü də sadə, onların başa düşəcəyi dildə.
Azərbaycanda dəyişiklik kasıb və məzlub xalqın əli ilə olacaqdır. Müştəxor, qorxaq, fürsətcil və hələ sümükləri bərkiməmiş "orta təbəqə", sahibkar ordusundan gözünüzü çəkin.
Azərbaycan kimi avtoritar rejimdə müxalifətə sahibkarlardan yar olmaz.
Üzümüzü ölüsünü basdıra bilməyən məzlumlara tərəfə çevirməliyik.