Mehriban Əliyeva haqqnda yazmaq


Nə qədər Gülər Əhmədova mövzusu gündəmdədir, xüsusən müxalifətçilər ehtiyatlı olmalıdır. Gündəm elə sıxdır, öldün, qanın batdı, bir nəfər səninlə maraqlanan deyil.
“Gülərgeyt” gözümüz önündə iki əhəmiyyətli xəbəri ört-basdır etdi.
Birincisi, Kanadada Əliyevlərin büstünün götürülməsi idi.
Ikincisi də Xəzər TV-nin “Həyata baxış” verilişinin bağlanması və onun aparıcısı Ramal Hüseynova “davay dosvidaniya” deyilməsi.
Ramalın telefəaliyyətinə və verilişinə son nöqtəni proqramda dəvət etdiyi qonaqların azad fikirləri qoyub. Qonaqlardan biri - Mirvari Qəhrəmanlı canlı efirdə deyib ki, Neft Şirkəti (SOCAR) Ceniffer Lopezə milyonları xərcləyib bura gətirincə, o pulu kasıb füqəraya xərcləyəydi. Yalan deyibmi? Yox. Azərbaycan həyatına real baxış və qiymətləndirmə isə “Həyata baxış”ı bitirib. Dərhal veriliş bağlanıb. Ramala isə necə hədə gəliblərsə, adam bir kəlmə də danışmır. “Facebook”da ünvanladığım sualları kədərli və romantik mahnılarla cavablayır.
Pozulan hüququnu balıq kimi susqun qarşılayan adamı müdafiə etmək fikrində deyiləm. Baxmayaraq ki, təkrar edirəm: Ramalın proqramı sosial əhəmiyyəti olan yeganələrdən idi.
Ramaldan çox məni məyus edən ölkəmizdə azad sözün ifadəsinin necə təhlükəyə çevirilməsidir. 
Ramal misalında SOCAR-zad boş şeydir. Onu SOCAR-ın yox, Heydər Əliyev Fondunun diqtəsi ilə işdən qovublar. Buna görə də Ramalın dili quruyub. Niyə Fond? 
Birincisi, Cenifer “Kristal Zal”dan mənim dayım oğlumla yox, Əliyevlərin kürəkəni ilə konsert verməyə gəlmişdi. Ikincisi, Elton Conndan tutmuş, elə Ceniferə qədər populyar ulduzların Azərbaycana gəlişini təşkil edən rəsmi, qeyri-rəsmi fondun işidir. Onlar bu yolla özlərinin çağdaş, Azərbaycanın da modern dövlət olduğunu təbliğ etmək istəyirlər. Ay etdiniz haaa... Mənim çağdaşıma baxın, canlı yayımda, aparıcının iradəsindən asılı olmayan adi bir tənqidə görə jurnalisti küçəyə atırsan; ona danışmağı belə qadağan edirsən. Bunun adı çağdaşlıq deyil, olsa-olsa, çağdaş feodalizmdir.
Ramal qəzası hüquq müdafiəçisi Hilal Məmmədovun həbsinin motivlərini yadıma saldı. Hilal Məmmədovun şərləndiyi aydındır, ancaq o hansı əməli ilə hakimiyyəti qıcıqlandırmışdı, bilmirdim. Şübhəmsə vardı, artıq bu şübhə deyil, əminlikdir. Hilal müəllim bu sözlərin badına gedib: “Azərbaycan hökuməti ”Eurovison"a milyonlar xərcləsə də, bizim bir qəpik xəcləmədən ölkə mədəniyyətini dünyada tanıtdığımız işi görə bilməyib". Sirr oxuduğunuz sözlərdəydi. “Eurovison”un yiyəsi Fond, konkertləşdirsək Mehriban Əliyevaydı. Deməli, vəziyyət bu qədər faciəvidir. Mehriban xanım ən xəfif tənqidə dözmür. 
Gedişatı dayandırmasaq, bizi Türkəmənistan-zad boş şeydir, Şimali Koreya gözləyir. Ilham Əliyevin ölənlərinə rəhmət, deməli, Mehriban xanım, iraq olsun, hakimiyyəti ələ keçirsə, bir dənə balaca səhv kifayət edəcək ki, türmələr bizi salamlasın, iş yerlərimizdə dalımıza təpik vurub qovsunlar...
Hə, mən Ərəstun Oruclu sayağı yaza bilərəm ki, əslində Mehriban Əliyeva mediaya, azad sözə hörmət bəsləyən biridir. Onun adının bu sahələrdə neqativ fonda çəkilməyində hakimiyyətdəki rusiyameyilli qüvvələr maraqlıdır.
Ancaq, bağışlayacaqsınız mən belə düşünmürəm. Hətta 
belədirsə, bəs hanı Mehriban xanımın özünü təşəbbüsləri?
Niyə o bir dəfə azad mətbuatın önününə çıxmır? Niyə iştirakçısı olduğu təbdirlər müxalif qəzetlərin üzünə bağlıdır?
Bəyəm Mehriban xanım bilmir ki, onun adını hətta müxalif nəşrlərdə çəkənlər qorxudan üç-dörd gün adalara-zada qaçıb gizlənirlər? Necə olacaq bu işlərin axırı, arkadaşlar?
Adamı ən çox məyus edən bilirsinizmi nədir? Demirdilərmi, zərin qədrin zərgər bilər, deyirdilər. Mehriban xanımın indiki mərtəbəyə ucalmasında babası yazar Mir Cəlal Paşayevin rolu inkaredilməzdir. Indisə taleyin ironiyasına bax, yazarın nəvəsi yazarlar üçün tabu olmuş. Fikir vermişəm, siyasət nədir, indi heç ədəbiyyatçılar hünər göstərib Mir Cəlalın əsərlərini ələşdirmir.
Xüsalə, pis yerdə axşamladıq.
"Azadlıq" qəzeti, 30 sentyabr 2012