Snayperçi

Mən döyüş bölgəsində zabit idim. Müxtəlif əlamətlərinə görə fərqlənən çox əskərim olub. Onlardan biri isə uzun illərdir ki, xatirimdən çıxmırdı.
Bu əskərin qəribə bir fizionomiyası vardı. İri gözləri, qara sifəti və çox qocanamvari hərəkətləri vardı. Əskər Şamaxıdan idi, yanılmıramsa islamçı Nur camiəsinə xidmət edirdi.
Bu sakit əskər ermənilərə qənim kəsilmişdi. Mənim xidmətim başa çatana qədər o təsdiqlənmiş formada 9 erməni öldürmüşdü (cəbhə xəttində olanlar bilir: vurduğun erməni ancaq yuxarı hərbi birləşmə-korpus tərəfindən təsdiqlənəndə vurulmuş sayılır)
Mən ordunu bitirib gəldim. Ara-sıra eşidirdim ki, o əskər hələ də erməni dənləməkdədir.
Şıxəliyev (soyadı beləydi) yadıma hər dəfə düşəndə öz özümə deyirdim. Yəqin o bizim əksərimzi kimi kəndində bir yığın erməni öldürdüyünü danışır və ətrafı onu gopologiya kimi qəbul edir. Bir yol axtarırdım ki onun döyüş rəşadəti barədə necə şəhadət gətirim. Axı əskərin adını da, kəndini də unutmuşdum.
Dünya yaxçı adamlardan xali deyilmiş; dünən köhnə hərbiçi yoldaşlardan birini gördüm, necə oldusa söhbət Şıxaəliyevin üzərinə gəldi. Onunla telefonla tez-tez danışdığını deyəndə sevincim yerə göyə sığmadı.
Şıxəliyevlə danışdım. O indi Sumqayıtda fəhləlik edir. Evlənib, üç uşağı var. Kəndini də dəqiqləşdirdim, Şamaxının Çarhan kəndi.
Mən onun nömrəsini də bura yazıram. 070 916 90 06
Çalışacam
 bu yaxınlarda təmənnasız bu qəhrəmanla görüşüm danışım. Siz də onunla danışın məncə. Qoyun fərəhlənsin. 
Mən Şıxəliyevdən soruşdum: xidmətin boyunca nə qədər erməni vurdum. 30-dan artıq deyir. Bu qədər ermənin 20-i rəsmiyyətə düşüb.
Bu da olsun sizə London olimpiya qəhrəmanlığına bərabər və ondan da üstün bir hadisə. Bəs, bu cür insanlar niyə qiymətləndirilmir, hə?