29.1.12

MHP-nin Ramiz Mehdiyevə mehr salması

Mehdiyev sahib-əz-zəmanə
Fransaya qarşı dişsız və qətiyyətsiz mövqeyinə görə türkiyədən bol tənə qəbul edən Əliyev hakimiyyəti heç olmaya daxili auditoriya qarşısında özünü təmizə çıxarmaq üçün bir neçə gündür yorulmaz fəaliyyətdədir. Bu fəaliyyətin ana xəttindəki tezis budur: Azərbaycan Fransanın “İnkar “qanununa görə çox iş görüb sadəcə bu işləri görmək lazımdır. Əliyevçi rejimin ən təsirli tədbiri bu tezisi təkcə fəzail ağamalıların dilindən yox, mahiyyətcə fəzailağamalıdan seçilməyən türk siyasət adamının dilindən səsləndirilməsi oldu. Belə bir adamı tapmaq çətin olmadı, o zatən Əliyevlərin xidmətində durmağa həmişə özünü borclu bilən- İqdırlı millət vəkili Sinan Oğan idi.


Sinan Oğan
2011- ci ilin 12 sentyabrında MHP-dən deputat seçilən Sinan Oğanın formalamağında Azərbaycan hakimiyyətinin, xüsusən onun mehdiyevçi cinahının oynadığı misilsiz rol oynayıb. Siyasi olimpdəkilərdən fərqli olaraq, geniş xalq kütlələri bu həqiqətdən hali olmadığından onun açıqlamaları Azərbaycanda ani da olsa bir çaşqınlıq yarana bildi. 

Xüsusən ona görə ki, Sinan Oğanın adı MHP ilə birgə çəkilir və  bu partiya öz məzmunundan kifayət qədər aralansa da hələ də Azərbaycan cəmiyyətində milli-demokratik düşərgəyə yaxın sayılır; azərbaycanlıların bir çoxu hələ də elə düşünür ki, MHP ən azı ADP qədər anti-demokratik və avtoritar Əliyevçi hakimiyyətə qarşı antipatiya duyur. Nə yazıqlar ki belə deyil və sanki Azərbaycan müxalifəti bu barədə danışmağı özünə ar sayır, ancaq həqiqəti pərdələməyin də sonu yoxdur.


Bir gün ortaya çıxıb Kəmaləddin Heydərovun, Ramiz Mehdiyevin kimlərin millətçi adı ilə Böyük Millət Məclisində oturmas üçün əmək və para xərclədiyini açıqlamaq mütləq lazımdır. Bu günlük mövzu ilə başqadır.

Yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi, Azərbaycan hələ ki, öz xeyrinə Sinan Oğan adlı iqdırlı deputatı danışdırır. Bu adam isə bizim idarəedicilərin mövqeyini təqdir edir, bundan daha artığını yapmaq olmaz deyir. Onun bu fikiri müxtəlif rakusdan iqtidar mediasında tirajlanır. Biz bu yazıda o yazılara yox, Sinan Oğanın sağ əli sayılacaq adamın yazına istinad edib onun qeyri-obyektivliyini saxta millətsevərliyini göstərəcəyik.


Ümit Özdağ
Ümit Özdağ- bu ismə diqqət yetirək, sağ əl dediyimiz adam bu.
Onun kimliyi barədə qısa bilgi: 1961-ci ildən doğulub. 2005-ci ildə MHP Başkanlığına namizəd olub, amma namizədliyi qeydə alınmayıb və elə həmin il də partiyadan xaric olunub. 2010 –cı ildə təkrar MHP-yə yazılıb, 12 sentyabr 2011 tarixindən parlament seçkilərində namizdə olub, seçilməyib. “Yeni Çağ” qəzetindən onun köşələri dərc olunur. Azərbaycan hakimiyyətinə Sinan Oğanın dili ilə dəstək verən yazı da bu qəzetin 25 yanvar sayında dərc olunub. Məqaləsinin adını “Azərbaycan yalanları” qoyan müəllif özü də bilmədən dostu, qardaşı Sinan bəyin yalanlarını elin gözü önünə sərib.
Müəllif yazır ki, Türkiyədə bəzi mərkəzlər hər fürsətdən Azərbaycan əleyhinə ictimai rəy formalaşdırmaq istəyənlər var. Bu adamlar üçün Fransanın “inkar “qanunu yağllı əppək kimi bir şey olub. Ümit Özdağ ad çəkməsə də “Azadlıq” qəzetinin oxucuları ilə paylaşdıığı “Yeni Şafak”, “Türkiyə” qəzetlərini vurğuladığı fürsətcillər siyahısına salıb və qətiyyətlə deyib ki, vəziyyət heç də onların anlatdığı kimi deyil əslinə Azərbaycan “İnkara” etiraz olaraq böyük işlər görüb. Bu işlər hansılardır o, Sinan Oğandan öyrənib.

Sinan bəy də, gözünə döndüyüm aləmi avam bilərək Azərbaycanın “inkar” əleyhinə atdığı 16 addımı sadalayıb. Onların elə ilk 2-ni gözdən keçirək qalanlarına dostluq qardaşlıq naminə göz yumaq.

1.“Azerbaycan Cumhurbaşkanlığı Fransa’nın bu girişiminin yanlış olduğu ve Azerbaycan-Fransa ilişkilerini olumsuz etkileyeceğini bildiren bir açıklama yapmıştır”. Bəli, Azərbaycan Prezident Administrasiyasının çinovnikləri səviyyəsində “İnkar”a cavab verilib. Lakin, nə Administrasiyasın rəhbəri nə də oranın birnci şəxsi-İlham Əliyev qərar barədə bir cümlə belə işlətməyib.


2. “Azerbaycan Parlamentosu iki gün süren özel bir oturum yapmış ve 125 milletvekilinin tamamının imzasıyla Fransız Senatosu’na bir mektup ile müracaat edilmiştir”. Bu bəndi oxuyanda isə adam deyir, qız evində toydur oğlan evinin xəbəri yoxdur. Görəsən Milli Məclis nə vaxt “inkar” üçün özəl olaraq yığılıb? Həm də bu özəl toplantı iki gün çəkib? Niyə görə bu toplantıdan 9 milyonluq azərbaycanlı yox, amma Sinan bəy xəbər tuta bilib?

Ümit Özdağ Sinan hocasından ilhamlanaraq yazdığı məqaləsini bu sözlərlə bitirir: “Şükür Allaha, Bakını hələ ki, türklər idarə edir”. Bu cümləni MHP-ni idarə etməyə iddialı biri yazır. O MHP-nı ki onun üzvləri bir zaman özlərini Əblüfəz Elçibəyin əsgərləri sayırdılar. 19 ildir Azərbaycanı, Bakını idarəedənlər dəyişməyib və təəccüb doğuran da budur. Bu idarəedənləri bir zaman PKK ilə yandaşlıq etməkdə suçladığına görə Elçibəyi məhkəməyə verənlər də indi ümidli sinanların qibləgahlarıdır.

Və sonda: Sinan Oğanla Ramiz Mehdiyevi qardaşlaşdıran daha bir ortaq cəhət: onların hər ikisi naraıncı inqlablar əleyhinə kitab müəllifləridir.

28.1.12

Leylinin atasından konstruktiv təklif

Mövzu ilə bağlı uyğun yazlar burda
Mən "Leyli və Məcnun"u (Füzuli) bir daha incələdim. Bir daha belə qənaətə gəldim ki, o əsəri qadın hüquqsuzluğu kimi qələmə vermək ədalətsizlikdir. Buna əmin olmaq üçün Məcnunun atasının elçilik səhnəsini təkrar oxuyun.
O, Leylini almaq üçün nə boyda sərvət vəd edir, mən əminən ki indi çox ata bu vədin qarşısında buz kimi əriyərdi. Amma Leylinin atası əsl vətəndaş mövqeyi sərgiləyir. Deyir ki, qızım sənin kənizin, səndən şərəfli adamla qohum olmayacam ki. Ancaq kəniz də həlbət insandır da, onu dəliyə niyə əmanət edək? Get oğlunu müalicə etdir sonra gəl.
Məncə biz bu xüsusa ciddi diqqət verib, Leylinin atasını qadın hüquqlarına hörmət edən şəxs kimi alqışlamalıyıq.

24.1.12

Seymur Baycan haqda yad qadının məktubu

Seymur Baycan sevdiyim yazarlardandır. Nədənsə mənə elə gəlir ki, o, oz əcəli ilə ölməyəcək və bu mənim ölümündən sonra olacaq. Yəni mən onun ölümünü görməyəcəm. Ona gorə də “son borcumu” indidən vermək qərarına gəlib, ona xatirə-mədhiyyə-düşüncələr-elegiya(fason) bir şey yazdım 

***
2006-cı il idi. “Gündəlik Azərbaycan” qəzetində yazı yazmışdı. O vaxt “səhnəmizin Leylisi” olan bir müğənnini Sumqayıt yolundakı “əxlaqsızlıq yuvası”da saunada DİN-in bir idarə rəisi ilə bir yerdə “tutmuşdular”. Yazı da bu barədə idi. Bir-iki cümlə yadımda qalıb: “Biz şükür edək ki, bu səhnəmizin Leylisidir. Bəs Nigarı, Həcəri olsaydı nə edərdik? İllərlə əlləş-vuruş, bir qəhrəman qadın obrazı yarat, onu da DİN-in idarə rəisi başını aldadıb, aparsın saunaya”.
***
İllər öncə bir iş yoldaşından onun necə adam olduğunu soruşduqda belə demişdi: “Deyirlər: “mavi”dir, vecinə almır. Deyirlər: “tərbiyəsizdir”, vecinə almır. Yazı yazır, zəng edib redaksiyaya söyürlər, qorxudurlar vecinə almır. Əhli-kefin biridir”.
***
Sonra isə onunla bir ayda bir neçə dəfə şəhərdə rastlaşdım, əlbəttə ki, məni tanımırdı. Stilindən xoşum gəldi: saqqal, kepka, rahat geyimdə.
***
2007-ci ilin mayında bir də gördüm. Həmin gün jurnalistlərin aksiyası vardı. “Sabir bağı”da keçiriləcəkdi. Qəfil xəbər gəldi ki, “Gündəlik Azərbaycan” və “Realnıy Azerbaydjan” qəzetlərinin redaksiyasında MTN axtarış aparır. Getdik hamımız ora. Orada da  gördüm. Bir xeyli redaksiyanın qarşısında dayandıq. O, rəhmətlik Elçin Səlcuqla getdi nahara. Səhv etmirəmsə Şahbaz Xuduoğlu da onlarla getmişdi. Qayıdıb gəldilər və kafedə “tələbə kotleti” yemələrindən danışırdı. Nəsə mənə adi bir adam kimi gəldi. Heç o yazıları yazana oxşamırdı. Bir də orda bir qız dedi ki, burda ən xoşuma gələn oğlan Seymurdur. Bir neçə ay sonra eşitdim ki, artıq görüşürlər.
***
2010-un yazı idi. AFU-da mühazirə vardı. Sağ tərəfdə qoyulmuş stolun, stulların qarşısında var-gəl edirdi. Daha bundan sonra heç kəs məni onun “əhli-kef” olmasına inandıra bilməz. Sifətində qəribə bir ifadə vardı. Adamlar var ki, olanları yüz dəfə söy, təhqir elə buna Karlson kimi yanaşırlar. Yəni belə: “Boş şeydir, adi həyati hadisədir”. (Oxucular məni düz başa düşsünlər. Demirəm ki, Karlson təhqir olunurdu və vecinə deyildi. Sadəcə yanaşmanı deyirəm) İnsan var ki, bir dəfə seçkidə səsini oğurla – hansı ki, bu kütləvi baş verir – amma özünün də elə o birilərin də təhqir olunmasının, alçaldılmasının yükünü daşıyır, əzab çəkir. Onun sifətində belə ifadə vardı: Milyonların əzabını çəkən insan.
***
Ona “əhli-kef” deyilməsinin bir səbəbini də tapmışam. Axı o, hələ də kirayədə yaşayır, amma çıxıb efirdə ağlayıb, ev istəməyib heç vaxt. Adamın yaşı az qala 40-a çata, neçə kitab müəllifi ola...və s. amma kirayədə yaşaya və bu vecinə olmaya...
***
Hə, bir də onun Tükəzban haqqında yazdıqları mən əsəbiləşdirmirdi. Əksinə ləzzətlə oxuyurdum. Heyf ki, yarıda kəsdi, amma məncə Novruzəlidən də yazsaydı əla olardı. Onda bu mövzuda yazmaq yaxşı alınır.
***
Bir dəfə də onun barəsində bir nəfərlə danışırdım. Dedi ki, onun maraqlı “tapıntı”ları var. Məsələn, “Girşahin”.

***
Zamin Hacı onun haqqında belə deyir: “Seymur yazılarını yazıb, kitab düzəldir. Sonra kitabından yazılar yazır”.
***
Seymur istedadlıdır, istedadsa bağışlanılmır.

 PS. yazı mənə aid deyil, bunu Seymurun oxucusu olan bir xanım qələmə alıb, mən onu ancaq ictimailəşdirmişəm

Getdi, bu gözəllik ona da qalmadı




















Yan-yana dayanan bu iki foto məni çox təsirləndirdi.
İkisi də eyni adamdır; yəqin ki çoxunuz tanıyır Oskar mükafatına layiq görülən İtaliya aktrisası Sofiya Loren.
Hanı birinci fotodakı əsər-əlamət?

Əminəm, 1-ci fotoda olan çağda Sofiyaya 2-ci fotonu göstərib bu sənin qocalığındır desəydilər, o ya ələ salındığına gülər, ya da işi ciddiyə alıb bayılardı.

Dünya doğrudan da çox hiyləgərdir; adamı elə rahatlıqla eybəcər hala salır ki, nə ruhun inciyir, nə xəbərin olur.

"Facebook"un bir müsbət, bir mənfi cəhəti

 "Facebook" yeni dostlar qazanmağa, itən dostlarımızla əlaqəni bərpa etmək kimi unikal imkanlar verdi.

  "Facebook" imkan yaratdı ki, biz çoxsaylı dostlarımızın nə yediyini, yeni nə geyindiyini, hansı azara düçar olduğunu öyrənək. Bunlar hamısı müsbətdir.

Ancaq dostlara bu sıx əlaqə bizə dəhşətli bir qayğı yaradıb; insanlara lazımı diqqət ayırmaq lazımdır, ancaq gəl bunu çatdır görüm necə bacarırsan.

İnsan diqqəti sevir. Dost istəyir ki, onun yazdığı "bu gün heç halım yoxdur" statusuna sənin heç olmaya bir "niyə" şərhini görsün. Görmür və bu münasibətlərə sərinlik gətitir. Bu səbəbdən möhkəm dostluğun "Facebook"a görə zədələnməsinə şahidəm. Bax bu pisdir.

Ümid edək ki, demokratiya da olduğu kimi "facebook"da da çərə tükənməzdir və bu diqqətsizlik problemi tezliklə öz çarəsini bulacaqdır.

17.1.12

Unutmaq

Son zamanlar çox unutqan olmuşam.
Demək olar hər gün nəsə itirirəm. Bu halımdan təngə gəlmişəm.

Ən pis nədir? Unutduğum şeyi sonradan yada düşməsi. Bir şeyi tam unutmaq heç də iztirab filan vermir. Amma elə ki o yada düşür, dad-aman onda qopur. Məsələn, bu günlərdə evdə təmir üçün bir açara ehtiyac yarandı. Belə bir keyfiyyətli açarımın olması onda yadıma düşmürdü.
Xeyli axtardım tapmadım, yəqin etdim ki, onu köçhaköçlərin birində itirmişəm. Olsun ki, köçdüyüm evdə unutmuşam.
Ehtiyac yaranmasaydı bu unutqanlığım heç vaxt məni rahatsız etməyəcəkdi.

Elə yaşayaq unutduqlarımıza heç zaman möhtac olmayaq. Və ya unutduqlarımızı keyfiyyətli unudaq, onların refresh olma ehtimalı qalmasın.

14.1.12

Ölüdən qazanc güdən

İlham Əliyevin dünya siyasətçilərindən fərqləndirən bir cəhəti var. Heç bir siyasətçi onun kimi o canı çıxmış adamlardan siyasi xal toplamaq bacarıq və istedadında deyil.
Etik olmadığına görə onun atasının vəfatı ilə bağlı məqamlara toxunmuram. Yadınızda olar, Heydər Əliyevin vəfat etməsindən bütün dünya danışdığı vaxt Bakıda rəsmi təbliğat onun hər gün yeni bir fərman verdiyini vurğulayırdı.
İndi diqqət edin.

İlham Əliyev Qənimət Zahid və onun qardaşı Mirzə sakiti şərlətdirərək həbsə atdırır. Az keçmir bu insanların ataları vəfat edir. İlham Əliyev göstəriş verib onları 56 günlük hüzrə burxır. Məddahlar ordusu əl çalır: Bravo Əliyev, necə də mərhəmətlisən!!

Rəfael Allahverdiyev, keçmiş Bakı meri...Pulunu və canını Əliyevlərin yolunda xərcləmiş insan. 2000-ci illərin əvvəlində nəyə görəsə Əliyevlərin nəzərindən düşdü. Onu düz İsveçə qədər qovdular. Səhv etmirəmsə. 2007-də ona geri dönməyə İlham əliyev göstəriş verdi. Geri dönən isə keçmiş merin nəşi idi, o ölmüşdü. Amma nolsun, məddahlar yenə ölüdən siyasət yapdılar, bravo Əliyev, sədaları hər yeri bürüdü.

Bloqçu Emin Milli həbsə atılır, işin arxasında yenə də İlham Əliyevin iradəsi yatır. Millinin atası o həbsdəykən vəfat edir. Əliyev yenə "mərhəmət" göstərir, onu hüzrdə iştirak üçün 5-6 günlük buraxır. Alqışlar yenə də var, zarafat deyil, hökmdar humanizm göstəribdir.

Bir həftə əvvəl vicdan məhbusu Arif Alışlının atası dünyasın dəyişdi. Qibleyi-aləm sağ olsun, o mərhəmətini yenə kəm etmədi, Arifi 5 günlük evlərinə buraxdıkı oğul yası yol versin.

Baho, tamam unutmuşduq, kemiş preizdent Ayaz Mütəllibovun oğlu faciəvi formada həlak olur. Sizcə İlham müəllimin ürəyi buna dözərdimi? Haşa!! O Mütəllibova Azərbaycana, oğlunun yasına gəlməyə izin verir. Hüzrdəkindən çox göz yaşı əlahəzrətin humanist addımı üçün axıdılır. Bravo, İlham müəllim, siz necə də insansevər imişsiniz, sloqanları mətbuatı, kluarları bürüyür.

Və bu gün şərlənərək həbsə atılan Nemət Pənahlının atası vəfat edib.

İlham Əliyev üçün növbəti dəfə ölüdən xal yığmaq şansı...