21.12.11

Məcnunun "kiçik toyu"

Leyli və Məcnun haqda söhbətlərimizi davam etdiririk.Yazının əvvəli burda
Siz Qeysin nə vaxt sünnət olduğunu bildirdiniz? 10 yaşında bu mərasim baş verib.
Daha ciddi məsələ Qeysin Məcnuna çevirilməsidir. Biz xüsusi auditoriya seçməsək, küçədə 10 nəfərdən Məcnun barədə soruşsaq onlar bu zavallının başına gələn müsubətə görə Leylini, o çağın qayda qanunlarını qınayacaqlar.
Lakin, "Lelyli və Məcnun"un (Füzuli) lap əvvəlin diqqətlə oxusaq, onda nə Leylini qınamağa haqqımız olur, nə də bir başqasını.
Əsərdən bəlli olur ki, Qeys dünyaya gələn kimi öz arzusunu ifadə edir və bu arzusu nəymiş birlikdə öyrənək:
"Ey zülmkar dünya! Bildim ki sənin qəmin çoxdur, qəmçəkənin isə yoxdur. Mən gəldim ki sənin qəminlə dost olam.
Heç ləng tərpənmə, harda qəm varsa, mənim nazik ürəyimə sal.
...Həmişəlik məni qəm əsiri elə və bu qəm payımı azaltma, ömrümü zövq ilə keçirmə
(şeiri ana dilimizə uyğunlaşdıran N. Rzadır)".
Göründüyü kimi, Qeysin bu faiı dünyada iki ayağını bir başmağa dirəyib istədiyi tək şey dərd, kədər, qəm olub ki, onu da Uca Mövlamız xəsislik etmədən artıqlaması ilə veribdir (kədər pul, para, rahatlıq deyil ki).
Bir daha xatırladım ki, bu Məcnunun hələ bələkdəykən dilə gətirdiyi və sonacan sadiq qaldığı arzusudur. Deməli, Məcnunun halına yanmaqda, ona acımaqda biz yanılırıq, yersiz ürəyi yuxalıq edirik.
Füzuliyə inansaq Qeys dünyanın ən xoşbəxt insanlarındandır, çünki doğulandan gündən peşində olduğu arzusuna son nöqtəyək yetib.
 Bu işdə ona Leyli kömək olub, buna görə də bu qıza da, onun valideynlərinə də savab düşür.